Annet, Timo, Pieter, Monique en Colin

De laatste loodjes…

Vanmorgen nogal vroeg op… Afgesproken dat we om kwart over zeven (in de ochtend ja, op zondag, inderdaad) Pieter uit zijn hotel op zouden halen om naar Only Friends te gaan. Tine bleef nog even lekker liggen. Ik had me een beetje verkeken in de tijd die het zou duren om daar te komen op zondagmorgen, want het centrum was nog potdicht. Dus we moesten nog even op het parkeerterrein wachten. Even later kwamen Annet en Timo ook aan. In de tussen tijd was de beveiliging wakker en was het hek open gegaan, dus hup naar binnen. Dat bleek toch niet de bedoeling… Kreeg van de bewaker op mijn donder dat ze eerst hun ronde moeten doen om te zien af alles wel in orde is. Sorry mijnheer, zal het nooit meer doen… Pfff, ik wordt langzaam maar hand bekend bij de bewaking, foute boel. Ik heb ook al een paar keer commentaar gekregen dat we via de nooduitgang naar binnen gaan. Nou ja… Snel trimvesten gepast en duikpakjes uit het rek gehaald. In de tijd dat Pieter, Annet en Timo zich omkleedden, kon ik de setjes in elkaar zetten. Monique en Colin deden samen hun eigen setjes, want die waren uiteraard ook mee. Alles aanjurken en plons. Omdat we toch naar de andere kant van het bad moesten, konden ze meteen oefenen met hoofd in het water en ademen door de automaat. Dat ging meteen lekker soepel. Toen de afdaling… Pieter en Timo gingen als een speer naar beneden. Timo zou nog wel een blokje lood minder kunnen hebben. Pieter ging goed. Annet was aan het ploeteren. Die kwam maar niet echt onder. De mannen lagen op de boden maar naar boven te kijken waar ze bleef 🙂 Toen toch maar twee kilo lood extra gehaald en verteld dat je toch wel erg rustig en diep moest ademen toen ging Annet ook als een speer. Colin vermaakte zich intussen goed met mams en reorganiseerde de ringen om de raketjes er doorheen te kunnen gooien. Timo was in voor wat oefeningen, dus die heeft zijn automaat uit zijn mond gehad en zijn masker helemaal af. En uiteraard weer in en op… Dat is het nieuwe natuurtalent denk ik. Pieter en Annet hadden het toen ook snel door en de raketjes vlogen door de bak en ze zaten elkaar achterna door de ringen. Na het duiken kwam Tine ook nog langs om Pieter weer op te halen. Afscheid genomen en me weer gemeld bij Leon, dat ik de stand-by weer op me nam. Die had vanmorgen nog een aanvaring met onze Indische vrienden gehad. Die was gebeld voor iets onzinnigs. Beetje jammer, maar ik was nog niet thuis, of ze hadden mij ook te pakken. Vriendelijk toch dringend gezegd dat ze DAAR de stand-by dus NIET voor moesten bellen. Helaas, twee keer op een dag en de dag is nog niet om. Nu dus lekker op de bank hangen en hopen op een paar rustige laatste uurtjes tot morgenochtend.

Annet, Timo, Pieter, Monique en Colin
Annet, Timo, Pieter, Monique en Colin
About Peter Hofman 1069 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply