Sea Life Scheveningen

Vandaag naar Sea Life Scheveningen. Laatst via een of andere dag aanbieding kaarten gekocht met flinke korting, dus dan wordt het wel weer leuk om dit soort evenementen te bezoeken. Ter plekke nog de VIP tour er bij geboekt. En daar konden we eigenlijk direct bij aansluiten. Dat is een rondje achter de schermen. De kelder in. Uitleg over de systemen. Hoe de verschillende filters werken. Hoe het zoute water voor de bakken gemaakt wordt. Het leeuwendeel komt gewoon via een dikke buis onder het strand uit de Noordzee. Maar het zoutgehalte is te laag voor de meeste vissen. Dus wordt er aquarium zout toegevoegd. En dan niet met theelepeltjes, maar met emmers tegelijk. Om een liter zeewater van 20 promille op het gewenste niveau van 30-33 promille te krijgen waren toch al drie eetlepels zout noodzakelijk. En er gaat zo’n 45.000 liter water rond daar, dus…. Na de uitleg werden we nog even vooraan gezet bij het voederen van de pacu’s, vegetarische piranha’s. We kregen vast wat appel en konden toen nog heel even wachten tot het voederen begon. Ook nog op tijd geweest voor het voeren van de otters en zelfs nog op tijd voor het voeren van de roodbuik piranha’s, die overigens verre van vegetarisch zijn. Onderweg naar huis nog het plan om de Eerste Wassenaarse Carpool Cache mee te pikken, maar ondanks dat die carpool plaats er is, lijkt hij onbereikbaar voor de auto. Carpoolen en Wassenaar is ook niet direct de eerste combinatie die in je op komt hè.

SeaLife 11/2014

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply