Unreal

Vanmorgen wakker geworden van Annet de naar haar werk ging. Colin bleek ook wakker te zijn en naar beneden gegaan te zijn om, hoe verrassend, te gaan Minecraften. Zelf nog uitgeslapen. Voelde me wel erg vreemd. Je leven veranderd heel erg als je uit elkaar gaat. Het leven gaat door zeggen ze dan. Maar makkelijk is het niet. Ik ben toch al allergisch voor wijzigingen en dan is dit erg moeilijk en ingrijpend. Zal op zich voor iedereen gelden, dat wel, maar ik zit nu met mijn eigen gevoelens… Colin wilde graag Artis laten zien aan Annet. In Artis waren we nog op tijd voor een rondleiding met als motto “Artis in orlogstijd”. Erg leuk o te horen waar mensen allemaal verstopt hebben gezeten en hoe dat ging. Een boel had ik al eens gehoord, maar er was toch nog genoeg nieuwe informatie om leuk te zijn. Voor Colin duurde het een beetje lang, maar die sloeg zich er toch doorheen. Na de rondleiding een ijsje gehaald en nog een eigen korte rondje gedaan. Op de terugweg nog de toerist uitgehangen en foto’s van de bollenvelden gemaakt. Na de bloemkool, met voor sommigen kerriesaus, was het tijd voor de dodenherdenking. Opeens springt Annet in de actie en gaa op de fiets naar het dorp. Joep, Timo en mij in verwarring achterlatend…. “Je bent nooit op tijd” kreeg ze nog nageroepen en dat bleek later ook. Wij hebben het maar vanaf de bank op tv bekeken. Toen Colin nog zijn bed in gewerkt en was het verder voor iedereen bankhangen.

DSC_1304

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply