C’mon Marianne

Tot de ontdekking gekomen dat een van mijn NAS-schijven inderdaad is overleden. Vanwege het RAID-5 mechanisme, zoemt het kastje rustig verder en kan ik nog steeds de gegevens van die disk benaderen. Er wordt gewoon uitgerekend wat er op die disk gestaan moet hebben. Het is nu wel zaak snel die disk te vervangen en opnieuw op te laten bouwen, want als er nu nog een disk kapot gaat, zit ik wel met een probleem. Het Mini LenteFeest is inmiddels ook wat ingedaald. Ik zie dat ik er eigenlijk helemaal niets over verteld had. Nou, dat zullen we dan evengoed maken:
Het verhaal begon met een jonge Frankie Valli die even geen inspiratie had, altijd te laat kwam op de repetities en ruzie had met in ieder geval twee vriendinnen. Hij zou weer terug komen met een nieuw liedje, dat hij geschreven zou hebben, maar is nooit meer gezien. Hij bleek overleden te zijn aan een vreemde grote gapende wond in zijn borst. Er werd uit gegaan van moord, maar het moordwapen is nooit gevonden en ondanks de bewijzen van de onvrede en ruzies, was er ook nooit een dader gevonden. Het enige wat overbleef was het gerucht van een nieuw lied, waarvan de tekst echter verdwenen was. Gedurende het verdere verloop van de voorstelling komen de nakomelingen van Frankie in beeld. Hij blijkt twee kinderen verwekt te hebben bij de twee vriendinnen waar hij de ruzie mee had. Teven een kleinkind dat zelf in de muziek zit. Iedereen is inmiddels op jacht naar de tekst van het laatste nummer van Frankie. De oude begeleidingsgroep die graag in de hall of fame willen en de kleinzoon, die het laatste lied van opa wil vertolken. Verraad en intriges alom, maar aan het einde komt toch alles op zijn pootjes terecht. De “moord” blijkt een noodlottig ongeval waarbij Frankie in een ijspegel gevallen is die vervolgens smolt. Daarbij een gapend gat en wat regenwater achterlatend. Geen moordwapen dus. De tekst van het lied blijkt met een van de vriendinnen meegegaan te zijn naar Argentinië en is inmiddels in een doos oude spullen door haar Maxima terug gestuurd. Er za took nog een demo tape bij en toen de moderne jeugd ontdekt had wat een tape was en in het bejaardentehuis een oude cassette recorder gevonden was, kon het laatste nummer van Frankie Valli eindelijk gehoord worden. Dat bleek “C’mon Marianne” te zijn. In het werkelijke leven, het laatste nummer van de Four Seasons dat in de top tien terecht is gekomen.
In de pauze even naar “de klant”, ons eufemisme voor lekker buiten rondhangen. Het nuttige met het aangename gecombineerd door meteen “GC2QND7 De TV Quiz” op te pikken. Weer eentje dichter bij de duizend en weer een dag van de kalender gepoetst. Na het werk even langs CoolBlue om de bestelde hard disk op te halen. Toen langs mams om de internet verbinding even te herstellen. Ik wet niet wat er met de router mis was gegaan, maar hij stond verkeerd geconfigureerd. Maar na wat klikken, werkte alles weer. Dat is wel een van de nadelen van zo’n alles-in-één principe. Is één stuk, doet ook alles het niet meer… Maar goed, dat was hersteld. Thuis snel de hard disk ingebouwd. Op de beheer pagina zag ik dat de schijf al herkend was en dat hij al gevuld werd. Ook weer zo’n fijne eigenschap van RAID-5. Het is zelf herstellend. Het duurt alleen wel even 🙂 Maar ik heb de tijd.

KMC Glazen huis 2015-12-15 152615

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply