O.nmogelijk V.ervoer

Vandaag stond een bezoek aan Theo in Apeldoorn op de planning. Met Colin afgesproken dat ik hem wel naar de bus kon brengen, maar niet naar school. Maar de bus van tien voor acht gaat weer direct naar het Kaj Munk College, dus dat was geen probleem. Het begon al fout te gaan toen bleek dat hij jet eerste uur vrij was omdat een leraar ziek was. Snel weer in de 9292 planning gekeken en een perfecte bus van tien over acht gevonden. Tijd genoeg om via Marktplein naar school te gaan. Dus Colin op die bus gezet en op weg naar de A9. Het zag er al erg druk uit toen ik er langs reed. Ongeluk op de A10 en pech op de A9. Altijd gezellig. Toen ging de telefoon. Een overstuur zijnde Colin. De buschauffeur had hem er bij de laatste halte van het dorp, de ANWB, uitgezet, want hij ging niet verder ?!?!?!?! Volgens de reisplanner, ging die bus gewoon naar Hoofddorp, maar kennelijk had de chauffeur er geen zin in vandaag. In plaats van de snelweg op te draaien, dus maar een u-bocht terug naar het dorp gemaakt en Colin bij de halte opgepikt en naar school gebracht. Dat was de eerste vertraging. Achteraf gezien had hij waarschijnlijk rustig op de volgende bus kunnen wachten, maar achteraf kijk je een koe in zijn kont. Mijn eerste prioriteit was toch weer om hem op tijd op school te krijgen. Opnieuw op weg naar Apeldoorn gegaan en van de ene file de andere file ingereden. Twee en een half uur later mocht ik dan het parkeerterrein oprijden. Gelukkig is hier meer plaats dan in Amsterdam, dus ik kon mijn auto gewoon kwijt. De verbouwde vleugel bleek opvallend rustig te zijn. Dus dat viel wel weer mee. Beetje gewerkt, beetje overlegd, nog wat gewerkt en het was al weer tijd om naar huis te gaan. Buiten nog wat foto’s gemaakt van wat volgens zeggen vroeger een barrière was om zware voertuigen buiten de deur te houden. Het pand was vroegah. in de periode van de koude oorlog, het Rijks Computercentrum (RCC). En zodanig een potentieel doelwit voor iemand. Om dat tegen te gaan, zijn er betonnen barrières voor de ingang geplaatst. Tevens schijnt het gebouw bestand te zijn tegen een er op neerstortend vliegtuig. Dit allemaal aldus de rondleider toen eens. De terugweg ging een stuk soepeler. Nergens echt druk. Kon de hele rit rustig op de cruise control tuffen. Met de heenreis mee, zakte het verbruik steeds verder tot waardes die ik nog nooit gezien had. Bij mams gegeten met Colin en vervolgens naar huis gegaan. Truste 🙂

KPN_Fauststraat

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply