… Wegwezen

Vanmorgen vroeg uit bed. Wakker worden was niet nodig want ik was niet in slaap gevallen. Op de valreep toch de duiktas niet meegenomen. Er moest nog te veel mee en ik moet ruimte houden voor Colin met bagage op de terugweg. Even voor de gewenste vertrektijd kwam Timo nog even gedag zeggen konden we vertrekken. De auto gedroeg zich prima onder de last en we schoten lekker op. Halverwege België nam Annet het over en niet veel later reden we ongehinderd door grenscontroles zo Frankrijk binnen. De eerste verwachtte hindernis stelde niets voor. Toen Parijs. Die deed haar reputatie wel weer eer aan. Hoewel een uur van noord naar zuid op zich geen hele slechte tijd is, was het vervelend druk. Na Parijs nam Joep het stuur over voor de volgende etappe. Die gaf het stokje voor tijd weer over aan Annet vanwege kramp. Toen ben ik een poosje in slaap gevallen geloof ik en heb later weer het stuur genomen voor het laatste stukje naar Clermont l’Herault. Na alle afritten van de rotonde een keer geprobeerd te hebben, kwamen we dan toch bij het hotel aan. Nette kamer. Niet al te groot, maar verder prima. Pizzeria/grill restaurant naast de deur. Een wandeling richting centrum hebben we maar voortijdig afgebroken. De globale richting liep steeds verder verkeerd, dus we zijn “maar” naar het pizza restaurant gegaan. Schnitzel, daghap en kipgril. De daghap was overigens “filet de Colin”… Het bleek gewoon vis te zijn 🙂 Hopelijk vanavond wel lekker slapen. Morgen lekker rustig aan ontbijten en het laatste stuk rijden. Zwarte zaterdag! Zal mij benieuwen.

DSC_6665

About Peter Hofman 1073 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply