Bunkerpad

Vanmorgen weer op pad geweest voor een stukje Hollands kustpad deel twee. Het stukje naar Wijk aan Zee leek Annet net genoeg om geen last te krijgen van haar been. Het eerste deel was toch weinig inspirerend. Dichter bij Wijk aan Zee begon het leuker te worden. Meer duingebied en veel bunkers. Inmiddels zitten alle bekende stukken beton van de Atlantikwall in mijn GPSr. De beoogde koffiestop in het begin bleek vol te zijn. Zelf vond ik het er ook niet al te uitnodigend uitzien en voor de goede man op zoek kon gaan naar toch nog een plekje voor ons, waren we al weer op pad. In Wijk aan Zee, het strand op gegaan om te kijken of er nog strandtenten open waren. Bij Het Strandhuis hebben we vervolgens erg lekker gegeten alvorens weer de bus richting station Beverwijk te pakken. Verder een lekker rustige avond gehad. Een van de foto’s van het vrijwilligersfeest was onscherp. En natuurlijk net de enige van die mensen. Dus die heb ik nog even wat proberen te verscherpen. Binnen de grenzen van het mogelijke is het nog zeer acceptabel geworden. Morgen begint de laatste werkweek van het jaar 🙂

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply