Geocache uitgang Zwitserland

Annet en Joep waren weer vroeg op pad om met Daren te gaan skiën. Kaj en ik deden het rustiger aan. Deze keer met de auto naar de gunstigst gelegen gratis parkeerplaats gereden en met de bus naar de skischool. Daar kon ik bijna direct aansluiten bij de groep. Markus had een verrassing in de vorm van een fotograaf en en filmer. We mochten één voor één de oefenpiste af waarbij onze kunsten vastgelegd werden. Daarna direct met de derde lift naar boven om door te steken naar de stoeltjeslift. Dat was weer een nieuwe uitdaging. Gelukkig hadden mijn stoelgenoten dit eerder gedaan dus die konden mij het precies uitleggen. Van de top van de stoeltjeslift, afgedaald naar de kabelbaan met de gele “eitjes”. Daarmee mochten we naar de eerste stop. Die helling was serieus hoog. Voor mijn gevoel dan. Daar boven hadden ze een soort stal met drie rendieren. Beetje sneue bedoening wel. Ook hadden ze een best wel steile afdaling. Er zat zelfs een klein stukje rode piste bij. Verder ben je gewoon lang bezig om beneden te komen. Het werd  of lastiger omdat niet iedereen even soepel naar beneden kwam. Halverwege een paar keer moeten wachten op alle aansluiters. Dat maakt het er niet simpeler op. En dan die gaten hè. Die blijven eng. Zolang ik maar zie waar ik naar toe kan, gaat het eigenlijk erg goed. Zodra ik dat overzicht verlies, slaat de paniek toe. Maar Markus was zeer tevreden en als beloning mogen we morgen helemaal naar boven met de gele eitjes. Joepie… Ik ga er maar van uit dat hij weet wat wij doen. Na de les weer gegeten bij het restaurant bij de skischool. Na het eten een klein stukje met de bus naar de auto en weer gewone schoenen aan! Heerlijk! Mijn beide scheenbenen zijn inmiddels ontveld en hebben blaren die ontstaan zijn door tape die ik gebruikt had om de ontvellingen te beschermen. Gaat lekker dus. Samen naar de melkfabriek. Daar kon je zoen hoe de voel werkte. Dat was echter net zo indrukwekkend als de bierbrouwerij. Maar ze hadden wel lekker ijs! Op de GPSr was te zien dat op de rotonde in de verte nog een cache lag. Pas toen we allemaal gevonden hadden waar “Livigno feel the Alps” lag, hebben we hem gepakt en gelogd. Er kwam ook nog een travelbug uit, die ik meegenomen heb. In het appartement pasta gegeten en een partijtje “saboteur” gespeeld. Toen was het weer bedtijd.

About Peter Hofman 1070 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply