Berg (t)op

Joep en Annet gingen weer vroeg op pad. Kaj en ik weer wat later. Vandaag mocht ik me boven aan de kabelbaan melden. Vanaf het dal zie je niets anders als een bergtop. Een beetje “mount doom” idee voor mij. Maar bovenaan bleek een compleet nieuw dal op te doemen met een flinke blauwe piste. Markus liet ons verder naar boven gaan met de stoeltjeslift. En van die top konden we weer terug naar beneden naar het bergstation van de kabelbaan. Die route had zowel erg vlakke stukken waar we konden oefen in carven, als redelijk steile stukken. Na de tweede keer in de stoeltjeslift, gingen we rechts aanhouden naar een andere stoeltjeslift die ons verder naar een andere bergtop bracht. Die afdaling bleek al weer iets steiler te zijn. Achteraf hoorden we dat dat stukken rode piste waren geweest. Maar iedereen is er goed door gekomen. Vanaf de tweede top kon je weer terug doorsteken naar de eerste top en kon het spelletje kabelbaan opnieuw beginnen. Omdat hier de pistes een stuk langer waren dan beneden, kon je langer skiën en hoefde je niet zo vaak met de lift weer naar boven. Al na enige afdalingen was de lestijd dan ook alweer om. Markus zat in tijdproblemen, want hij had nog vijf minuten om weer bij de skischool te komen. Dus wij kregen instructie hoe we netjes naar het bergstation van de kabelbaan konden komen en hij zoefde dwars over de berg terug naar de skischool. Nog wel even met z’n allen afgesproken om vanavond bij Mario’s te gaan eten. Samen zijn we heelhuids beneden gekomen en onze wegen scheidden zich weer. Annet was boven blijven wachten. Joep was naar het dal gegaan om met Kaj wat te gaan eten. Annet en ik bleven nog boven. Kaj had na zijn val zijn skipas ingeleverd, dus die kon de liften niet meer in. Na het eten zijn we nog een keer de berg af gegaan, maar de vermoeidheid had al weer toegeslagen en het leek nergens op. Dus na die afdaling ben ik met de kabelbaan naar beneden gegaan en Annet nog skiënd. Dat stuk afdaling was ons door Markus met klem afgeraden om te doen. Uit het raampje van de cabine kijkend, kon ik hem alleen maar gelijk geven. Op de GPSr zie je dan dat je inmiddels toch in staat bent een aardige snelheid te ontwikkelen op de ski’s. Annet en Joep hebben nog hun foto’s opgehaald die op de piste van ze gemaakt waren. En terug in het appartement hebben we nog even rustig aan gedaan. Om acht uur is het verzamelen bij Mario’s. Wordt vervolgd.

About Peter Hofman 1073 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply