Rijksmuseum

Aangezien de vrijkaarten die ik in mijn voorlaatste kerstpakket gekregen had, bijna verlopen, moesten we nu toch eindelijk een keer naar het verbouwde Rijksmuseum. Niet alleen omdat we die kaarten hadden, want we wilden er al een poos heen, maar omdat de kaarten tot half april geldig zijn en het zonde is om ze niet te gebruiken. Dus vroeg op weg. Vroeg, omdat de herinnering aan de ellelange rijen voor de toegang, die helemaal de stadhouderskade op gingen, me nog bijstonden uit het langsrijden. En de site van het museum adviseerde ook om voor tien uur te komen. We waren gelukkig op tijd, ondanks dat het vinden van den ingang van de parkeergarage ook nog een avontuur op zich bleek te zijn. Wat ik als ingang bedacht had, bleek dat niet te zijn, dus we moesten een flink bokje om rijden om aan de andere kant van het museumplein uit te komen. De rij voor de kassa was te verwaarlozen. Van de garderobe hebben we geen gebruik gemaakt. Dat bleek achteraf een goed plan te zijn, want toen we weggingen stond er een gigantische rij mensen te wachten om hun jassen weer op te halen. Zelfs voor het restaurant moest je in de rij. In het museum uiteraard de nachtwacht bezichtigd. En de lotus bol, die hier een poosje te zien is. Die laatste viel een pietsie tegen. Een grote bol met een soort bloemen van metalen blaadjes die gevoelig zijn voor warmte. Een ronddraaiende lamp in het hart van de lamp verwarmde de de blaadjes, waardoor die open en dicht vouwden. Leuk, maar daar bleef het ook bij. Veel schilderijen van de grote meesters gezien, maar de scheepsmodellen en de wapenkamers vind ik toch het meest interessant. Colin was op een zeker moment compleet afgesleten (na het dagje Artis gisteren) en wilde naar huis. We hebbe toch nog ongeveer de helft van het museum weten te zien. Jammer genoeg niet de moderne collectie, waar onder andere een compleet, ouderwets, vliegtuigje bij hoort. Volgende keer maar. Op de terugweg nog een pannenkoek in het bos gegeten en op naar huis. Ik ben nog een paar uurtjes wezen duiken bij Only Friends en de dag zit er weer op. Morgen maar een rustig dagje inplannen.

Lotus Bol, Rijksmuseum

About Peter Hofman 1248 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply