Tis altijd lente…

in de ogen van de tandartsassistente… Astrid, de mondhygiëniste/tandartsassistente van tante Joy had al een paar keer gevraagd of haar jongste zoon een keer een proefduik kon maken, want dat leek hem wel iets. Eindelijk dan iets afgesproken. Na de afspraak bleek dat haar oudste zoon het ook wel zag zitten. Omdat Colin uiteraard ook van de partij moest zijn, ging Monique ook maar mee onder water. Dan konden Colin en Monique samen en kon ik met op Pim en Coen concentreren.  Zonder Moon had het ook wel gelukt, maar dan had ik de jongens een voor een naar beneden moeten nemen. Nu konden ze samen. Al snel bleek dan beide jongens zich erg vrij voelden onder water en ze begonnen al snel te dollen. Toen maar besloten wat van de open water oefeningen te gaan doen met ze. Automaat uit en weer terugplaatsen, automaat terugvinden, masker klaren, masker af- en weer opzetten en zelfs op het laatst het trimvest uit- en weer aandoen. Na de duik was het commentaar dat ze de tropische visjes gemist hadden. Meestal het beste bewijs dat mensen zich goed voelen met duiken. Vaak zijn mensen zo bezig met het duiken dat ze zich achteraf niet eens realiseren dat ze in een zwembad geweest zijn. Achteraf nog een grote doos Merci in ontvangst mogen nemen 🙂 en moe maar voldaan naar huis. Vanavond nog even bellen voor een tweedehands Garmin GPS MAP 60 CSx voor een kennis en dan maar vroeg naar bed.

Colin bij OFPim&Coen

About Peter Hofman 1128 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply