Gefeliciteerd van FaceBook

Vanmorgen ging de wekker om 4 uur. 04:00 uur. VIER UUR ja! Want om tien over half vijf werden we opgepikt voor de eerste etappe naar huis: het vliegveld. Dat ging lekker voorspoedig. We waren de laatsten in het busje, dus er hoefden geen verdere stops gemaakt te worden. De chauffeur had er zin in… Die had liever een dikke rally auto dan een suf diesel busje geloof ik, want hij zette er flink de sokken in. Behalve daar waar de snelheidscamera’s waren, daar ging het een stuk langzamer. We kwamen dus goed op tijd op het vliegveld. Er stond al een flinke rij achter loket 7 en 8, maar we konden ook bij 9 terecht en daar zag ik bijna niemand staan, dus snel verhuizen. Inchecken ging al even snel en even later zaten we rustig in de vertrekhal aan de koffie en de sinas. Op weg naar de wc zag ik nog een tweetal afgevoerd worden door een boel luchthaven personeel en twee militairen. Daar zou wel iets niet helemaal mee geklopt hebben. Om half zeven ’s ochtends, in het duister naar het vliegtuig gelopen voor de thuisreis. En drie uur later sta je dan weer op Schiphol. Net tien uur. Dat is dan toch wel een beetje een tegenvaller hoor. Je komt je bed uit op Malta en voor je eigenlijk goed wakker bent, sta je opeens op Schiphol. Bij thuiskomst open je Facebook op de pc en wat staat er : “Gefeliciteerd van Facebook!” – “19 jaar getrouwd met Monique Schouwenaar”. De moeder van Monique stand al klaar om ons op te halen. Die had ons nog zien taxiën over het viaduct over de hoofdvaart, daar reed ze net onderdoor. Na thuiskomst, nog even naar Only Friends gegaan. Die hadden vandaag de derde zaterdag in de maand duikdag. Er waren best veel cursisten voor hun IAHD brevet, dat gaat toch wel een vlucht nemen. Verder waren Wim en Jolanda er met kennissen. Het was nogal een chaos, dus mijn handjes kwamen eigenlijk best van pas voor het vullen van de cilinders en het op- en afbouwen van de setjes. Na de pizza, eens kijken hoe lang we het kunnen uitstellen om in te storten.

AirMalta

About Peter Hofman 1095 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply