Presentatiestress

Ik had me een poosje geleden laten strikken door Johan om een presentatie te houden op de Nationale Cichliden Dag. Verhaaltje over hoe de beestjes uit het meer verdwenen en in de huiskamer terecht kwamen. Door allerlei omstandigheden “vergeet” je dat natuurlijk. Veel aan je hoofd. Ook lijkt de NVC op een gegeven moment ter ziele. Maar na een vriendelijke herinnering van Johan, maar aan de bak gegaan om iets in elkaar te draaien. Zat foto’s dus een tijdlijn van foto’s opgeslagen en in een powerpoint presentatie gegoten. Tja en dan blijkt dat het zelf maken van zoiets een stuk anders is dan gewoon een bestaande gebruiken 🙂 Maar gelukkig kon het eindresultaat er mee door. Maar dan… Brrrr, spreken voor een groep. Terwijl ik weet dat ik, als ik eenmaal begonnen ben, er geen probleem mee heb, is alle begin kennelijk moeilijk. Ook was ik niet helemaal zeker van de kwaliteit van de powerpoint. Ik kon nog een ontsnapping gebruiken door zelf achter de laptop te gaan zitten om de presentatie door te klikken, maar  ik koos er toch voor om voor de groep te staan en – weer – Johan de presentatie te laten klikken. En toen, zoals verwacht: zodra ik mijn mond opendeed, ging de rest vanzelf. Bleek er toch nog hier en daar een dia tussen te zitten waarvan ik overtuigd was die er tussenuit gehaald te hebben, maar daar kletste ik me ook snel doorheen. Nog wat vragen uit de zaal beantwoord en het zat er weer op. Tot mijn verrassing had ik toch nog bijna een half uur vol gekletst. NA mij  nog een interessant verhaal over de mbuna aangehoord en toen was het al weer tijd voor de afsluiting. Alle mensen die iets aan de dag hadden bijgedragen kregen nog een leuke verrassing. Een lekker Fries kaasje. En daarna kon ik lekker aansluiten achter in de file op de A12. Tot Utrecht was de hoofdrijbaan helemaal afgesloten en moest alles over de parallelbaan. Schoot lekker op, maar niet heus. 38 minuten vertraging. Gelukkig liep de file niet door de A2 op, maar gewoon netjes verder op de A12, dus daarna ging het een stuk beter. Zometeen lekker aan de shoarma!

NCD2014

About Peter Hofman 1133 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply