Auw!

Vanmorgen eerst Colin weer eens naar school gebracht. De vakantie zit er weer op (ik heb lekker nog een weekje) Daarna de dak dragers gemonteerd, want we hebben dan eindelijk besloten wat het nieuwe badkamermeubel gaat worden. Dus op naar IKEA. Die gaat dus pas om 10 uur open. Maar gelukkig wel op tijd voor het ontbijt. Eén euro voor een kop koffie, een croissantje, een broodje, een gekookt eitjes, boter en jam. Kennelijk kun je je daar geen buil aan vallen, want het was stampend druk! En als bonus, zit je dus lekker voor het raam met uitzicht op je werk. In je vakantie. Mmmm, wat is hier het foutste deel??? De materiaal bon gaaf aan dat voor bijna alle spullen, contact opgenomen moest worden met een van de medewerkers…. Blijkt dat ze dus een compleet afhaal magazijn elders in Zuid Oost hebben waar ook een deel van de spullen staat. Dus na de kassa op naar het afhaalmagazijn. De spullen stonden netjes klaar op een kar. Tijdens het inladen komt er een vrouw naar me toe met een telefoon aan haar oor: of het mogelijk was dat ik bij de hoofdvestiging een kraan was vergeten mee te nemen? Oeps… Ik was zo druk bezig met de bonnen en het afhaal magazijn, dat ik het enige artikel wat ze wel hadden, de kraan, dus bij de kassa vergeten was. Dus die kon ik nog bij kassa 8 op halen… Alles bleek zowaar in de kofferbak te passen. Dus die dak dragers floten de hele weg voor joker mee. Bij het uitladen schuift een van de dozen langs mijn vinger, het hele topje open halend. Het pleistertje bleek toch niet bestand tegen de bloedstroom. Dus toch maar even langs de huisarts. De assistente heeft het bekeken en fronsend besloten het toch maar niet te hechten, maar dicht te trekken met steri-strips… Gaasje er over, hoog en droog houden en donderdag terugkomen… Was dus toch wel iets meer dan een simpel sneetje. En zo voelde het ook! Nou de middag dan maar gebruiken om vosjes te zoeken in de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Weer alleen maar hertjes… Hertjes links, hertjes rechts, hertjes voor je op het pad met een blik van “wat moet jij nou!” Dus na een stevige wandeling met alleen foto’s van hertjes weer op weg naar mams.

AWD schuilhut

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply