Eindhoven-Zwanenburg

Vanmorgen op weg gegaan naar Eindhoven. De verblijfplaats van ons aanstaande nieuwe motorblok. Eerst nog even een mailtje gestuurd dat we er aan kwamen. Daarna Annet opgepikt die graag mee wilde rijden. Op de bestemming aangekomen bleek het om een flink bedrijfspand te gaan, afgeladen met motoronderdelen. Er was een smal paadje tussen de onderdelen door richting een ruimte vol met stellingen, afgenokt met frames, vorken, lampen, draden, schakelaars, en nog meer ondefinieerbare stukken metaal en plastic. Opvallend weinig body delen, maar die zullen wel het eerst stuk zijn en niet te verkopen of heel en snel verkocht. De Hans was ook net binnen, want die had eerst nog een oude amerikaan aan een Duitser verkocht. En hij moest het blok nog even verkoop klaar maken. Dat wil zeggen alle onderdelen die niet bij het blok horen, er af schroeven. Het begon met het onder de stelling vandaan peuteren van het blok op zich. Het bevond zich achter diverse andere motorblokken. Uiteraard altijd de laatste… Daarna de excursie door het smalle looppad naar een plek waar we de ruimte hadden het blok verder te strippen, maar uiteindelijk lag er dan een motorblok klaar voor transport. Ik was al blij dat ik gisterenavond nog twee oude platen spaanplaat achter in de kofferbak had gelegd ter bescherming van. Ondanks alle verzekering dat het allemaal makkelijk zou passen, was er toch een bepaalde techniek nodig om het blok netjes op zijn plek te krijgen. Toen liep er nog koelwater uit twee slangetjes die naar beneden gezakt waren, maar dat was ook snel onder controle. Alleen maar goed dat dat er nog in zat denk ik dan maar. Het blok lag behoorlijk stevig, maar toch voor alle zekerheid maar even met een paar spanbanden vastgezet tegen al te veel schuiven. Daarna snel naar Zwanenburg om het blok bij Richard af te leveren. Die heeft nog even geholpen het weer uit de kofferbak te tillen en ging toen meteen kijken wat het leek te zijn. Hij was aangenaam verrast over de staat en vermoed dat het blok zelfs nog minder heeft gelopen dan de 18.000 km die het zou zijn. Diverse plekken waar hij keek, vielen hem reuze mee. De ketting, die we er maar aan hadden laten zitten, deed hem ook heel goed, want die zag er ook nog als nieuw uit. Dat maakte weer dat hij een kap ging loshalen om naar het voorste tandwiel te kijken, want “die slijt het hardst”. Dat tandwiel bleek nog het origineel te zijn en zag er uit alsof het niet gebruikt was. Al met al lijkt dit een goede koop geweest te zijn. Hij zou meteen vandaag beginnen het oude blok uit de motor te halen om plaats te maken voor dit juweeltje. Aangezien slopen altijd makkelijker is dan bouwen, zou het terugplaatsen en met name het correct terugplaatsen, iets meer tijd gaan kosten, maar goed. Er is een blok en er zit weer schot in de zaak. Vanwege de verstreken lunchtijd nog naar boerderij Meerzicht voor een Pannenkoek. Wim en Jolanda waren daar ook. Het was nogal druk, dus de pannenkoeken lieten op zich wachten 🙁 maar uiteindelijk konden we die dan toch naar binnen schuiven. Snel naar huis, want Natasja zou komen eten. Maar thuis aangekomen hoorde ik dat ze niet kwam, omdat ze ziek was. Het heerst. Jammer, want ze heeft een heerlijke pan roti gemist.

MotorBlok

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply