Dennis

Vanmorgen om acht uur op weg naar Pieterburen. Colin en Kaylee hadden 50 euro bij elkaar geklust om een symbolische adoptie van een zeehond te doen. Dat kan met dat bedrag en daarvoor krijg je dan een adoptiecertificaat en een foto als je zeehond weer vrijgelaten is. Voor “iets” meer geld, kun je een zeehond helemaal uniek adopteren en mag je hem ook een naam geven en zelf vrijlaten, maar daar moeten ze nog een flinke poos voor door klussen, dus het werd deze optie. Je kon het gewoon online via de website doen, maar ze wilden het graag ter plekke. Dus de zeehondencrèche gemaild of daar mogelijkheden voor waren. Nou dat was erg leuk en we waren van harte welkom. In het bezoekerscentrum konden we vragen naar Sandra of Marc. Het werd Marc. Eerst kregen we een korte privé filmvoorstelling over zeehonden in de Waddenzee en hun voedselkringloop. Daarna werden we nog even achter de schermen rondgeleid. Kaylee vond het geweldig. Wij waren al eerder geweest dus voor ons was het niet helemaal niet, maar dat deed niets af aan het plezier wat we hadden. Het is ook leuk om mee te maken hoe enthousiast de vrijwilligers vertellen. Na het rondje achter de schermen legde Marc nog even uit hoe de symbolische adoptie in zijn werk ging, overhandigde ons het formulier en liet Colin en Kaylee “los” om een zeehond uit te zoeken. In eerste instantie vonden ze “Tibet” wel leuk. Die heeft een geamputeerde achter flipper. Maar toen ze bij de ruimte van “Dennis” kwamen, was het samen “Ahhhhhhhhhh”, dus die werd het. Dat was verder snel geregeld. Het certificaat stond helaas op Kaylee haar naam, maar dat heb ik thuis gewoon ingescand en de naam van Colin er op gezet. Misschien maak ik er nog een met beide namen er op. Maar Colin is in ieder geval nu ook blij. Op weg naar huis, bij een plaspauze nog even snel een cache meegepikt. Voor “Hajé en het Energiebos”  hoefden we maar 49 meter om te lopen, dus dat was te doen. Nu weer thuis en lekker niets doen. Vanavond lekker makkelijk pizza eten. Dat hebben we ook alweer een poos niet gedaan, dus dat is het nuttige met het aangename combineren.

Colin-Dennis-Kaylee

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply