Het einde komt in zicht

Vanmorgen liep de wekker wat vroeger af dan normaal. Ik zou Chananja en Raimo naar Schiphol brengen. Dat verliep voorspoedig, hoewel ik fout reed omdat Chananje dacht dat we een bepaalde route moesten nemen. Had beter moeten weten natuurlijk. Daarna ruim op tijd om Colin naar school te brengen. Later bleek dat die met de fiets had moeten komen. Daar had juf Nikki gisteren middag laat een mailtje over gestuurd. Maar met als omschrijving iets over de TSO, dus ik had het niet eens gelezen. Gelukkig kon hij een fiets lenen, dus dat is helemaal in orde gekomen. Na school samen de auto door de wasstraat gereden. Werd hoog tijd dat die weer eens gewassen werd. Verder lekker rustig aan gedaan. Na het eten kwam Petra nog met de familie langs om nog even naar de fiets te kijken. Paps vond het ook ene goed idee, dus we zijn weer een fiets armer. Scheelt weer iets ruimte in de box. Vandaag de enige dag in 7 * 24 uur stand-by dat ik niets met werk te maken heb. Tussen vrijdagochtend acht uur en vrijdagmiddag vier uur, ligt de waakdienst bij het eerste aanspreekpunt en aangezien ik op vrijdag vrij ben, heb ik verder ook geen werk te doen. Even lekker in de mist zitten staren bij de poldebaan.

DSC_1022

About Peter Hofman 1133 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply