Auto terug

Vanmorgen rustig aan gedaan. Voelde me zwaar beroerd. Dingen worden me te veel. Danny wil me volgende week wat huizen laten zien. Vroeg Monique of ze mee moest gaan… Verwarring! Voelt vreemd om haar mee te nemen. Voelt fijn dat ze het aanbiedt. Emotionele uitbarsting. “Dat we niet samen verder kunnen wil toch niet zeggen dat we niets meer samen kunnen?” Nou voelde dat langzaam naar zeker wel zo. Maar goed. Lila kwam met haar zoon om schoon te maken. Hendrik lag nog in het ziekenhuis. Gevraagd of Monique nog mee wilde een paar caches op te pikken. Voor mij een nuldag om weg te werken. En ik heb nog wat opgeloste puzzels liggen. Dus samen eerst de “File-Info” opgepikt en daarna de “Deeltijd” cache. Daarna op naar Only Friends. Boven water gebleven omdat ik een telefoontje verwachtte van de garage dat de auto klaar was. Dat kwam ook vrij snel. Één probleem… De pin machine deed het niet. Dus op voorhand maar even het bedrag uit de muur getapt. Auto was weer prima in orde. Twingo naar mijn moeder terug gebracht en te voet terug naar de Lancer om weer op weg te gaan naar Only Friends.

DSC_1135

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply