De start

Vanmorgen op normale tijd Colin naar mijn moeder gebracht. Hij hoefde niet naar school, maar Monique moest gewoon werken en ik ging Annet door Friesland rondrijden voor de Elfsteden roei marathon. Eerst naar Hillegom om Annet op te halen en door naar de roeivereniging in Lisse. Daar lagen de boten al klaar op de botenwagen en de roeiers druppelden langzaam maar zeker binnen. Toen iedereen er was, begon de optocht naar het noorden van het land. Een paar gingen eerst naar Heeg om in te checken bij het hostel daar. Er waren vier kamers gereserveerd in het StayOkay Heeg. Tussendoor konden we daar terecht om uit te rusten. Twee van onze etappes waren vrij gunstig om tussendoor even uit te puffen. De rest reed direct door naar naar de organiserende roeivereniging, Wetterwille in Leeuwarden. Daar moesten de boten nog in elkaar gezet worden. In roeitermen “opgeriggerd”. Om te beginnen moesten de boten weer roeibaar worden door de riggers te monteren. Vervolgens moesten er maatregelen genomen worden om water uit de boot te houden, dus de voor en achterkant werden afgedekt met triplex platen. Die platen werden meteen ook gebruikt om de verplichte verlichting te huisvesten. Flink wat duct-tape en tie-wraps verder, was de boot klaar voor de keuring. Iedere boot werd voorzien van een waterdichte bak met een accu en een android telefoon. Die gaf iedere zoveel seconden de positie door aan een centraal volgsysteem, zodat we precies konden zien waar de boten waren. Dat bleek in de praktijk niet altijd even goed te werken, maar we konden het er mee doen. Annet en Willeke mochten het eerste stuk naar de start oproeien. Dus na ze in de boot geholpen te hebben,pakte ik de spullen op en ging naar mijn eerste oppikpunt: de start in het centrum van Leeuwarden. Ruim op tijd had ik een plek voor de auto gevonden en gin op zoek naar de beoogde landingsplaats… Dat werd een uitdaging. Ik was uiteraard niet de enige. Er kwamen 94 boten daar aan in dat grachtje. Maar gelukkig waren er al andere Iris mensen aanwezig die al een plek aan het water hadden veroverd. Dus toen de eerste boot de hoek om kwam, brulden we die naar ons toe, de tweede boot volgde al snel. De eerste wissel was al snel een feit en we gingen wachten op de start. Iedere boot werd afgeroepen, aangekondigd en gestart.Toen de “eend” met nummer 38 en de “laurens royaal” met nummer 45 gestart waren, konden we naar ons wisselpunt. Iets verder kwamen we nog een vreemd tafreel tegen. Een man met een rood vlaggetje zat alle boten nog af te vlaggen. Dit bleek de officiële start voor de tijdwaarneming te zijn. Heeg was hier vandaan te ver om zinnig te zijn, dus we zijn naar de wissel bij de Klaarkampsterbrug gereden. Daar bleek het al redelijk donker te zijn en konden we zien dat de gekozen verlichting, een paar grote led balken met geel en blauwe folie, prima werkte. De wissel ging prima en beide boten gingen snel verder. Op naar de volgende wissel bij Bartlehiem gereden. Hebben we dat bruggetje ook nog eens gezien. Verder was er weinig te beleven. Hier kwamen we zelfs te laat aan om de wissel mee te maken, dus maar op naar de tegeltjesbrug voor onze eigen wissel. Eigenlijk is het nu al morgen geworden, dus de rest in de volgende blog…

DSC_1665

About Peter Hofman 1247 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply