Dali

Vandaag de zinnen verzetten in Figueres, in het museum van Dali. Daar aangekomen stond er een indrukwekkende rij voor de ingang, maar we zijn er toch maar achter aan gesloten. Het ging best wel snel. De rij werd ook niet langer, dus de aanwas was ongeveer gelijk aan de hoeveelheid die het museum in ging. Halverwege werden we nog vergast door een straatzanger die behoorlijk goed was. Dat bleek ook wel, want de een na de ander gooide iets in zijn pet of spaarvarken. Eenmaal binnen konden we ons verbazen aan de waanzinnige creaties van de man. De man was duidelijk geniaal, maar niet helemaal goed wijs. Buiten bleek dat al door de grote hoeveelheid Spaanse hoedjes tegen de gevel en de giga eieren op het dak. Om nog maar niet te spreken van de beelden met stokbroden op hun hoofd. Binnen de bekende surrealistische schilderijen met de smeltende horloges en de dieren die compleet uit proportie getrokken zijn. De wastafels tegen de dakrand van de binnenplaats. De Cadillac in de tuin. Te veel om op te noemen. Na Dali, weer richting Playa. Daar een knuffel van tandloos gekocht voor Colin in zijn kamer bij mij straks. En de dag avond afgesloten met wat centimeters pizza en een bezoek aan PPS. Hij wilde nog ballen gooien om een grote krokodil te winnen, maar hij haalde niet genoeg punten. De kaartjes bewaard, zodat hij nog even kon denken of hij zijn reserve plan wel in zou roepen. Hij had nog 3 euro voor 5 ballen gereserveerd, mocht het de eerste keer niet lukken. We gaan het zien.

DSC_2682

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply