Voetbal

Vanmorgen bleek ik toch weer het haasje te zijn. Twee voice mails, maar geen gemiste oproepen ??? De mail bevatte ook al een bericht met het verzoek terug te bellen over een P1 op een bepaalde machine. Netjes terug gebeld. Moest wel even een half uur in de wacht omdat alle medewerkers in gesprek waren. Lekker als de nood hoog is 🙂 Ondertussen maar verder uit proberen te zoeken wat er aan de hand was. Er scheen gisteren al  verzocht te zijn om een restore van een machine in verband met een virus infectie en kennelijk was daar iets niet mee goed gegaan. Toen begon ik het al vreemd te vinden. De besturing systemen waar ik mee te maken heb, hebben over het algemeen erg weinig last van virussen. De naam van de machine kon ik ook al niet echt thuis brengen, dus maar wat verder gaan spitten. En ja hoor… Daar vond ik hem… “Microsoft Windows Server 2008 R2 Standard”. Inmiddels de beller wel aan de telefoon gekregen en hem het hele verhaal laten vertellen. De recente reorganisatie werpt zijn vruchten al weer af 🙁 Verkeerde afdelingen, verkeerde nummers, verkeerde mensen. Eerst uitgelegd dat ik geen Windows beheerder ben er er dus niets aan kan doen. Toen samen even doorgenomen hoe hij bij mij terecht gekomen was en waar het fout ging. Aan de hand daarvan wat “afslagen” bedacht die hij kon nemen om wel bij de goede mensen te komen. Hem veel succes gewenst en weer verder gegaan met leuke dingen. Colin wilde graag weer een keer naar het Spellenhuis in Haarlem voor Yu-Gi-Oh! kaarten. Dus met z’n drieën op de trein naar Haarlem. In het Spellenhuis, was net een competitie aan de gang. Hele groepen, toch wel licht volwassen mensen, die serieus dat spel aan het speken zijn. Ik word te oud voor die grappen. Colin draalde wat rond. Ik heb gevraagd of hij niet beter zijn geld uit kon geven aan dingen waar hij wel iets aan had. Het Yu-Gi-Oh spel speelt hij toch eigenlijk nooit, dus mij leek dat een beetje zonde. Uiteindelijk zag hij dat toch ook wel in geloof ik, want zonder dat hij iets gekocht heeft, hebben we het pand weer verlaten. Als beloning voor deze terughoudendheid heb ik maar op een ijsje getrakteerd. Daar maakte hij direct misbruik van door een Sundae met chocolade te bestellen, maar goed… In de middag naar F.C. Lisse gegaan om Luke en Timo de tweede helft te zien spelen. Ik ben opeens weer helemaal bewust van de reden waarom voetbal niets voor mij is. IJshockey zou meer voor me zijn. Dan kun je je tegenstanders ten minste in elkaar rammen als ze overtredingen tegen je begaan die de scheids niet (wil) zien. Luke en Timo hebben “hun” wedstrijd gewonnen, maar door de achterstand uit de eerste helft, was het eindresultaat toch verlies 😐

TimoLuke

About Peter Hofman 1132 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply