Off-day

Vandaag ging het gewoon niet. Ik had het gevoel dat mijn ski’s maar een beetje aan mijn benen bungelden en ik ben een keer of wat gevallen. En dan niet eens op de gewone piste, maar op het oefen baantje. Maar ik scheen de enige te zijn die dat vond. Stephan, de instructeur, reageerde heel verbaasd toen ik op zijn vraag, hoe ik het vond gaan, antwoorde dat ik het waardeloos vond. “Ja, mar dass geht toch prima?!”. In mijn beste Zwitsers uitgelegd dat het er misschien beter uit zag dan dat het aanvoelde. Maar ach, één dag moet de slechtste zijn. Laat dat dan deze geweest zijn. Colin ging als een speer, ondanks zijn aanhoudend geklaag over van alles en nog wat. Ik begin me er steeds minder van aan te trekken, merk ik. Maar tegen het einde van de les, begint hij toch wel weer over verder oefenen na de lunch. Het geklaag zal er wel bij horen. Annet, Joep en Timo waren in de morgen naar Bettmeralp gereden om dat gebied te be-skiën. Bij de lunch waren ze weer op de Kühboden. Na de lunch nog een paar keer de berg op en af geweest, maar toen had ik wel een beetje gehad. De middag begon toch ook al op het einde te raken, dus na een warme choco bij de tipi weer naar het dal. Nog wat boodschappen gedaan en op naar de boerenkool met worst (voor mij zonder spekkies). Morgen weer een dag. Het zal dan wel weer beter gaan. Truste!

DSC_4414

About Peter Hofman 1248 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply