Zou het dan toch lukken?

Ik was al van plan de afspraak voor het aanleggen van de glasvezel morgen, af te zeggen. Ik had nog steeds geen idee of één hoog thuis zou zijn. Op de valreep krijg ik vanmorgen een telefoontje, dat het mogelijk was. Daarna nog even gebeld met Volker Wessels die het aan komen leggen. Ook daar stond ik nog in de planning. Op mijn vraag of ze een tijdstip konden geven werd wel wat vaag gereageerd, maar ik stond als eerste ingepland en ze hebben er nog bijgezet dat ze mij als eerste moesten doen zal mij benieuwen of het allemaal gaat lukken. Vijf maanden is toch wel een periode waarin je een en ander zou moeten kunnen regelen. Verder een drukke dag gehad. Morgen dus helaas niet naar het werkoverleg in Eindhoven. Jammer vanwege de geplande rondleiding door het datacenter daar, maar ach… Wat kan het meer zijn dan een rij 19″ kasten? Colin hing ook nog verbolgen aan de telefoon. Hij moet zich morgen om kwart voor acht op school melden vanwege zijn te laat komen vanmorgen. Verbolgen dat hij gisteren tien minuten te laat was en het geen probleem was, maar dat het nu wel een probleem was terwijl hij “maar” drie minuten te laat was. Uitgelegd dat dat misschien kwam omdat gisteren de eerst dag van het afgezette kruispunt was. Dat je daar verder wel rekening mee kon houden. Gezegd dat hij morgen vast zou horen hoe of wat. Ik geloof niet dat hij echt zin had om te gaan, maar hem toch maar op het hart gedrukt om vooral toch maar wel te gaan. Beter om je maar niet al te dwars op te stellen, te meer daar de fout dus echt wel bij hem lag. Ze zijn toch al heel erg soepel met te laat komen. Dat komt door de heel vervelende aansluiting op het openbaar vervoer. Als de bus op tijd rijdt, is het al aanpoten om op tijd op school te komen, maar meestal heeft de bus wel iets vertraging. Maar daar doet de school nooit moeilijk over. Misschien wordt hij nu iets minder gemakzuchtig, als hij merkt dat er dus sancties volgen op bepaald gedrag. Hoewel de aanleg van glasvezel lijkt te gaan lukken, ging het avondeten minder voorspoedig. De doperwtjes kookten droog. De aardappels waren half ongaar, half te gaar ??? En het schnitzeltje… Ietsiepietsie te lang in de pan gelegen… Maar goed, alles bij elkaar was het toch goed te eten. Geen idee waar het deze keer fout ging, maar goed. al doende leert men. Toen naar ome Joop om zijn pc weer op orde te brengen. Alles bij elkaar viel het mee. Het was een kwestie van het invoeren van een serienummer op de juiste plaats. Die plek was echter redelijk verstopt, dus vandaar dat hij er zelf niet uit was gekomen. Maar al snel waren de irritante meldingen weer weg. Als laatste lekker op de bank naar Kuifje gekeken.

DSC_4858

About Peter Hofman 1133 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply