Glasvezel – deel veel

08:00 uur So far, so good. Vanmorgen toch wat gespannen wakker geworden. Helemaal vertrouwen op de goede glasvezel afloop deed ik niet. Gezien het avontuur om glasvezel aan de Thomsonstraat te krijgen en de stroeve gang van zaken om het in mijn nieuwe huis te krijgen, had ik er eerlijk gezegd een beetje weinig vertrouwen in. Alle onderburen waren beschikbaar. Nog een geluk dat ik niet op vijftien hoog woon of zo, dan heb je echt een uitdaging om iedereen tegelijk aanwezig te krijgen. Tussen acht en negen zouden ze beginnen. En natuurlijk zat ik om één minuut over acht, al op hete kolen. Gelukkig had ik zat te doen aan werk, zodat ik een beetje afleiding had. Ook nog maar even een was aangezet, want de wasmand puilde ook een beetje uit. Rond kwart voor negen ging dan de bel. De meterkast is bekeken en de techneuten zakten af om de kabel van onder de grond, via de meterkasten van de buren, omhoog te werken. <koffie> 10:19 uur Ryan en Frank hebben de tent weer verlaten. De glasvezel is afgemonteerd! Tot mijn vreugde kwam er opeens een oranje buisje door de vloer naar boven met daarin een glasvezel. Vol belangstelling staan kijken hoe die fiber gestript werd en in de kast gerold. Er lopen twee fibers door, wat resulteerde in twee aansluitingen. Vol verbazing staan kijken naar een klein kastje waar twee uiteinden van de fiber ingeklemd werden. Op een scherm zie je dan de uiteinden sterk uitvergroot weergegeven. Een druk op een knop en je ziet de uiteinden in lijn met elkaar gezet worden. Nog een druk op een knop en de uiteinden worden aan elkaar gelast. Het volgende plaatje laat een glasfiber zien alsof er nooit twee delen bestaan hebben. Dat dus twee keer mogen aanschouwen. Even snel een testkast op het frame drukken, die direct enthousiast begon te knipperen. Er was dus signaal ook. Morgen komt Guidion uit naam van xs4all om het internet zelf aan te sluiten. Deze keer mogen ze dat inderdaad voor me doen. Ma te vaak uit citrix gegooid te zijn, was het tijd voor de tandarts geworden. Gelukkig geen problemen en na de controle, tandsteen verwijderen en polijsten, kon ik weer op pad. Naar Only Friends want de activiteiten zijn weer op gang gekomen. Ik heb me daar weer toegelegd op het vullen van de cilinders en het assisteren aan de oppervlakte. Van de week met hete olijfolie in de schnitzel, mijn verhemelte verbrand, jawel… Als je het probeert, lukt het je niet. Maar daardoor kon ik eigenlijk geen ademautomaat in mijn mond velen. Maar er is altijd genoeg te doen, dus dat maakte verder niet uit. Thuis kwam ik tegelijk met Colin en Monique aan. Colin kon dus meteen me me meelopen. Zijn “terugkom maatregel” vanwege het te laat komen, stelde niet veel voor. Hij moest zich gewoon voor straf vroeg melden. Extra sneu deze keer, omdat hij het eerste uur vrij was. Me weer even laten martelen en toen was het bedtijd.

DSC_4862

About Peter Hofman 1247 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply