Meer Stelling

Vanmorgen bijtijds opgestaan en met de fietsen achterop de auto richting veer buitenhuizen gereden. Daar de fietsen gestald en maar de krommeniedijk gereden. De auto neergezet en weer een flink stuk stelling van Amsterdam gelopen richting de gestalde fietsen.  Onderweg was het weer al onstuimig, maar bij de start leek het wel mee te vallen. Maar als nel na de start, kregen we al een eerste hagelbui op ons petje. Gelukkig kwam de wind van achteren, dus viel het wel mee. Het beloofde horecapanden halverwege bleek onvindbaar dus moesten we maar hopen dat het tentje bij het veer open was als we aankwamen. Bij het stallen van de fietsen zag het er in ieder geval nogal dicht uit. Op het volgende stuk weer een hagelbui, maar dat was dan wel de laatste. Verder hadden we lekker weer tijdens de wandeling. Op zeker moment kwam zelfs het zonnetje door. Na ruim 15 kilometer, bleek het tentje bij het veer, dicht te zijn. Aan de overkant van het Noordzeekanaal
zag ik echter vlaggen wapperen bij iets wat op een snack gelegenheid leek. Dus maar gewoon even met het veer naar de overkant. Onderweg spraken we twee mensen die vertelden dat bij die vlaggen de beste hamburgers van Noord Holland gemaakt worden. Dus dat beloofde veel. Naar mijn mening waren het niet per se de beste, maar zeker hoog op de schaal. Na een late lunch weer met het veer terug naar de overkant en op de fiets terug naar de auto. Die rit wil ik maar het liefst zo snel mogelijk vergeten. De bergschoenen waren een drama om mee te fietsen, mijn rechterknie gaf een stekende scheut bij iedere tiende omgang. De rugtas hin niet lekker en ik had pijn in mijn maag gekregen. Als nel zag ik niet veel meer dan een paar meter weg vlak voor mijn neus. Hoe weet ik niet, maar uiteindelijk toch bij de auto aangekomen. Het begon inmiddels al weer donker te worden, hoewel het “pas” half vijf was. Het is duidelijk nog steeds wintertijd. Rustig naar Hillegom geracet en genoten van een bak lasagne. Nog even de gevonden caches loggen en lekker op de bank hangen.

PeterOpDijk

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply