Disney 3 : de rest

Vanmorgen weer de ontbijtzaal onveilig gemaakt. Het was drukker de gisteren volgens mij. Na het ontbijt terug naar de kamer om de spullen in te pakken. Alles wat we overdag niet nodig dachten te hebben, meteen in de auto gedaan. Toen uitgecheckt, wat neer kwam op het inleveren van de key cards en op naar de bus voor een laatste rondje Disney. We Waren niets de enigen die vroeg gegaan waren en we zagen al snel een zij ingang waar de rij voor de beveiliging een stuk korter was. Langs die weg waren we snel binnen. Eerst naar de Crush Coaster, want daar wilde Colin nog wel een keer in, maar de wachttijd wad al zeventig minuten! Dat was te gek. Toen door naar Ratatoullie, want daar was Annet wel heel nieuwsgierig naar. Die was stuk… De normale rij liep zowat terug naar de ingang,  maar de eenlingen rij was erg kort. Dat zag Colin echter niet zitten dus afgesproken dat Annet zou wachten op reparatie en dat Colin en ik verder rond gingen kijken. Nemo (Crush Coaster) was inmiddels gegroeid tot vijfenzeventig minuten, dus dat ging het niet worden. Andere dingen in de studio’s waren niet zo interessant om nog een keer te doen, of gewoon dicht. We wilden nu wel in de Toy Soldiers parachute drop, maar die was gesloten vanwege de wind. Terug bij Ratatouille was er nog weinig veranderd. Colin had toen met Annet afgesproken dat wij maar Space Mountain zouden gaan. Onderweg de wachttijden app op mijn telefoon gezet. Space Mountain liep ook al op naar dertig minuten. En ik had alle toegangskaarten, dus toch nog even langs Annet om haar kaart te geven. Toen bleek ratatouille inmiddels te werken en Annet was al uit beeld. We hebben toen maar even op haar gewacht, want dat zou niet lang meer duren. Toen samen de studio’s achter ons gelaten naar het park gegaan. Eerst een Space Mountain fast pass gehaald en toen door naar Indiana Jones. Daar mocht ik alleen in, want Annet wilde niet over de kop en Colin had de vorige rit zijn hoofd gestoten en wilde ook niet meer. Nou…  Ikke wel hoor! Terug naar Space Mountain waar we nu zo naar binnen konden lopen. Niet mijn favoriet, maar wel van Colin, dus als goede pa, ga je dan mee hè. Daarna waren we het eigenlijk wel zat. Niemand wilde nog echt per se iets doen, behalve shoppen. Colin hield toch liever zijn geld in zijn zak.  Annet had ook niet echt iets wat ze moest hebben. Ik heb gekozen voor een afzuigkap magneet van Disney en een van Star Wars. Ik heb geen RVS koelkast, maar wel een afzuigkap, vandaar. Bij de bushalte nog even een cache gescoord: “RER experience“. Hoge moeilijkheidsgraad, maar zo gevonden. Daarna op een holletje naar de bus die net aangekomen was. Bij het hotel ook nog een cache gezocht, maar die lage achter een hek op het grote Disney parkeerterrein. Jammer dan. In de auto op weg naar de E19 snack voor het avondeten. De ringweg rond Brussel was zo vol dat Tom Tom ons door de buitenwijken ging sturen. Zo zie je nog eens wat! Na een korte plaspauze bij Hazeldonk, het laatste stuk naar Hillegom. Truste.

DSCN2711

About Peter Hofman 1248 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply