Drukke dag

Rustig wakker geworden. Colin hoefde pas om kwart voor tien bij Papa’s Beach House zijn. Gedurende de voorbereidingen begreep hij uit de klasse-app dat iedereen toch op de fiets zou moeten komen, omdat Papa’s Beach House alleen het verzamelpunt zou zijn. Lichte paniek dus. Alles in de hoge versnelling gezet en samen naar Hoofddorp gefietst. Hij wist de weg niet en ik kon het hem ook niet zo maar uitleggen. Gelukkig was ik vrij vandaag. Het fietsen ging best lekker, hoewel mijn achterband nogal plat was. Bij iedere bocht floepte mijn achterwiel opzij. Die zou ik bij PBH wel oppompen. Af en toe werd de tegenwind Colin een beetje te veel, maar echt klagen deed hij niet. Beetje tempo aanpassen en doorgaan. Voor Hoofddorp moesten we rechtsaf langs de rondweg gaan fietsen. Daar hadden we wind mee, dus het laatste stuk viel mee. Bij PBH meteen een van zijn mentoren gezien. Daar bleek overigens ook dat er niet verder gefietst ging worden. Zoals ik al dacht en uit de brief begrepen had, speelde alles zich daar in de buurt af. Het oppompen van de band ging niet door. Het pompje zat niet in de houder, maar lag waarschijnlijk nog gewoon in de berging 🙁 Helaas ging PBH pas om half twaalf open, dus een kop koffie en een hapje zaten er niet in. Dus Colin gedag gezegd en de terugweg aangevangen. Even een korte stop bij de taxi baan over het kanaal en doorgefietst naar mams. Daar dan lekker en bak koffie en broodjes ei. In de tuin weer verder gegaan met het slopen van de bomen. Het grootste deel is nu wel weg. De rest kan niet meer met een snoeischaar, maar zal gezaagd moeten worden. Dat vindt Colin waarschijnlijk wel leuk. Kan hij maandag na school lekker gaan doen. Toen naar huis gefietst en daar dan eindelijk de banden van mijn fiets weer opgepompt. Achter was heel hard nodig en voor kon ook wel iets hebben. Het pompje heb ik ook meteen maar weer op de goede plek opgeruimd. Toen was het tijd om boodschappen te doen. Na de vakantie had ik nog wel iets in reserver gehad, maar nu was toch echt wel alles op. De boel weer aangevuld en op weg naar Hoofddorp om Colin op te halen. Zijn fiets bleef op school om maandag naar het sportveld te kunnen fietsen. Samen naar de Decathlon gereden in Zuid-Oost. Hij bleek namelijk uit zijn sportschoenen gegroeid te zijn en ook die had hij maandag weer nodig. Een paar niet al te dure gevonden. Hij past er in en vond ze lekker zitten, dus… Ook meteen half hoge sokjes gekocht. Die moesten sowieso even om te passen, want hij was nog steeds op zijn sandalen. Daarna nog even bij de buren, de MediaMarkt, naar binnen voor de lang gewenste ventilator voor bij zijn bed. Toen hadden we alle verplichte figuren wel gehad. Op naar huis. Eerst de vakantie die we op het oog hebben, geboekt: 8 dagen Azoren in de najaarsvakantie met Colin en Annet. Het is een rondreis, dus het is nog even afwachten of er voldoende aanmeldingen komen. Sawadee ging er van uit dat dat ging lukken. Lijkt een verkoop argument, maar als ze niets kunnen bieden, kunnen ze ook niets verkopen… We wachten af. Als het niet lukt, kan ik nog een paar dagen naar Engeland. Daar wil ik nog een cache (V2 – 1st Landing) ophalen die hoort bij een Nederlandse (The Blitz) en ik wil heel graag naar Bletchley Park, de plek waar de Enigma code gekraakt is en waar nu een cryptografisch museum is gevestigd. Na de installatie van de ventilator kon ik meteen aan het eten beginnen. Lekker gezond: aardappelen, doperwtjes en voor Colin een Duits biefstukje en voor mij nog een ham-kaas-schnitzel uit de vriezer. Verder blijft het een rustig avondje. Ik heb geen zin meer 🙂

TaxiBaan

About Peter Hofman 1128 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply