Stukje kustpad

Bijtijds opgestaan voor weer een stukje Hollands kustpad deel twee. Met de trein naar Leiden, met de bus door naar Katwijk. Omdat we de verkeerde bus naar Katwijk genomen hadden, moesten we nog een stukje lopen naar het begingpunt, maar toen konden we weer verder. Aan het einde van de boulevard nog een cache opgepikt: “TEARS OF THE SEA“. Toen ergens in een strandtent een kop koffie met een gevulde koek gegeten. Bij die strandtent bleek een nogal hoge concentratie teckels te zijn. Zo veel dat het geen toeval meer kon zijn en inderdaad bleken we midden in de teckel wandeling van de teckel club regio Zuid-Holland te zitten. Gelukkig lopen die niet zo hard, dus we hebben ze verder niet meer gezien, maar apart was het wel. Verder ging het langs het schelpenpad door de duinen naar Noordwijk. Bij de nadering van Noordwijk zag de lucht er heel grappig uit. Links boven zee was het helder en blauw. Rechts boven land was het dicht bewolkt. In Noordwijk was de halve boulevard afgesloten en ingericht als een soort sportveld. Ook liepen er veel strandwachten uit diverse landen rond. Dat bleek het WK LifeSaving te zijn. Na Noordwijk gingen we het schelpenpad door de duinen weer op. Het plan was om verderop bij eenstrandtent te lunchen, maar die bleek toch wel ver van de route af te liggen. Ook werd Annet steeds minder zeker van het feit dat die tent er nog wel stond. Dus zijn we maar afgebogen naar “De Duinrand“. Daar zagen we dat de menu kaarten verschillende beschrijvingen van hetzelfde gerecht. Toen we dat bij het bestellen onder de aandacht brachten ven de serveerster, kwam er wel een heel onverwachte reactie. Het kon haar eigenlijk niet veel schelen. Er kwam een hoop frustratie uit over dingen die niet gingen zoals ze zouden moeten. Niet op een vervelende manier, maar toch niet wat je zou verwachten. Mijn club-sandwich was echter prima en de carpaccio van Annet ook. Al snel waren we weer op pad. Deze keer wat meer door een bosgebied dan vlak achter het duin. Ter hoogte van Hollandsduin, begonnen we de afstand te merken. Al snel besloten om niet naar De Zilk door te lopen, maar ons bij Langevelderslag op te laten halen. Onder het genot van een ijsje zitten wachten op Timo, die ons al snel op kwam pikken. Dat laatste gaat tussen Langevelderslag en De Zilk, lopen we nog een keer dicht.

dsc_7277

About Peter Hofman 1096 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply