Wadi Rum

Vanmorgen ging de wekker vroeg af. Colin was bij kennis dus gevraagd of hij nog steeds naar Petra mee wilde. Hij bleef toch liever liggen. Ik heb me ook nog omgedraaid, want ik had ook meteen besloten om toch niet naar de monestry te gaan. De trap, de tijd en de deadline om terug te zijn waren bij elkaar genoeg om het niet al te relaxed te maken. Rustig aan naar het ontbijt gegaan en toen zelf weer naar Petra. Het was nog lekker rustig. Wel een uitermate vasthoudende paardenmenner die last had met nee. Uiteindelijk droop hij af. Op het zandpad kwam ik de gids van gisteren ook nog tegen. De siq was heerlijk rustig. Ik kon zelfs foto’s maken zonder mensen er op! Aan het einde van de siq rustig foto’s kunnen maken en tegenover de treasury op mijn gemak een kop koffie gedronken. Het is dan weliswaar niet het meest spectaculaire deel van Petra, maar voor mij was dit het beeld dat ik bij Petra had, dus dat was goed. Terug in het hotel nog even aangeschoven aan het ontbijt. Nog even op souvenirjacht en daarna de spullen klaar gezet. Met de bus even een tussenstop om de lunch op te halen. En een kort ritje naar de picknickplaats. Shoarma! Bij de picknickplaats ook meteen een Cache opgepikt: “Lookout to Wadi Musa”. Toen snel door naar Wadi Rum. Na de bergweg reden we de desert highway op. Het eerste stuk was erg slecht. Aan de laagjes te zien is de weg nog erg in aanbouw. Halverwege nog een tussenstop om te plassen en te drinken. Niet veel later kwamen we bij de ingang naar Wadi Rum. Toen we daar stonden te wachten kwam een behoorlijk deel Jordaanse leger langs. De wagens waren voorzien  van serieus geschut. Volgens onze gids ging het om de grensbewaking met Saudi-Arabië. Even verder lagen de kamelen klaar voor een aantal van ons. Annet wilde graag op een kameel naar het kamp. Colin wilde er wel een met me delen. Hij een stuk en ik een stuk. Van dat wisselen kwam niet veel meer. Colin vond het veel te leuk. Dus sjokte ik er maar achteraan samen met Anja en andere Peter. Bij het kamp werden we welkom geheten door de kok. Alle bagage was al met een pick-up gebracht. De hutten werden verdeeld en het eten werd klaargemaakt. Inmiddels was het donker geworden. Erg donker! Net buiten het kamp was het al zo donker dat er een vreselijke hoeveelheid sterren te zien waren.  En… De melkweg! Dus snel mijn statief gepakt en lekker geëxperimenteerd met sluitertijden, diafragma’s en iso waardes. Het leverde een paar hele mooie foto’s op in ieder geval. Na het eten nog geklets en kaarsjes neergezet. Tegen negen uur begon iedereen af te taaien. Truste!

dsc_8843

About Peter Hofman 1128 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply