Dure wasbeurt

En zo word je opeens wakker in Hillegom. Gisterenavond toch nog naar Annet gegaan. Thuis alle klusjes wel gedaan die ik wilde doen en dan leek het me toch gezelliger om nog even een stukje te rijden. Dan belt mams met de mededeling dat de deur uit de badkamer is gevallen… Gelukkig niet al te hard op haar neergekomen. Het bovenste scharnier is op een of andere manier losgekomen. Gelukkig heeft ze niets en kon ze in ieder geval de boel zo schuiven dat de buitendeur vrij was. De woningbouw snapte het eerst niet en vond dat het de douche deur was, maar ze komen in ieder geval morgen. Omdat we het in de maand januari zo goed gedaan hebben : geen productieverstorende incidenten, ondanks diverse ingewikkelde wijzigingen, zou er in de loop van ochtend gebak komen. Tegen lunchtijd was er echter nog niets gebracht. Beetje jammer… Het werd dus nèt na twaalf uur gebracht. Het bleek een giga-taart te zijn waar de hele mailing lijst zijn voordeel mee zou kunnen doen. Maar we zitten verspreid over drie locaties en overal is zo’n gebakkie afgeleverd, dus dat was smullen 🙂 In de middag kwam het verlossende telefoontje: Mijn auto is weer gewassen. Was een dure wasbeurt. Ze hebben meteen de voorkant vernieuwd. Gelukkig is hij weer gerepareerd en op tijd voor de wintersport. Hoeven we daar ten minste geen vervangend vervoer voor te regelen. Dus even de prioriteiten goed gesteld en eerst mijn auto weer opgehaald. Die stond weer fijn te glimmen. De voorkant zag er weer uit zoals dat hoorde. Snel afgerekend en weer door naar Only Friends. Op de A10 was een ongeluk gebeurd waardoor er aan alle kanten file stond. Te laat voor Leslie bij het zwembad gekomen. Aangezien er vrijwilligers genoeg waren ben ik verder maar flessen gaan vullen. Tussendoor de zoon van Dennis blij gemaakt met het vooruitzicht van een PocketMine Minecraft server. Dennis had al een Raspberry Pi en een behuizing. Het enige wat ontbrak was de micro sd kaart met software en die had ik voor hem. Nadat de laatste “ploeg” van acht uur in het water lag, afgetaaid. Voorzichtig naar Kösem gereden voor de döner. Daarna via de benzinepomp naar huis. In de bus lag opeens weer een oproepkaart om bloed te geven. De laatste keer was inmiddels bijna een jaar geleden. Ik begon al te twijfelen of ze me nog nodig hadden. Colin was al bij mij thuis met Monique die even later zelf weer naar huis ging. Annet kwam even later vanaf de roeivereniging en de boel was weer gezellig compleet. Morgen naar Houten voor een workshop “Splunk”…

About Peter Hofman 1220 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply