Ik mocht toch weer :)

We hadden het vanmorgen iets te rustig aan gedaan. Ik kon nog net vóór de bus de weg op draaien en Colin letterlijk op de bushalte afgezet. Hij kon zo achter me de bus in stappen. Door naar mams en daarna naar Sanquin om mijn goede daad weer te verrichten.  Het bleek nummer dertig dus ik kreeg weer een presentje: een leuke mok. Colin heeft genoeg pelle’s en is wat mij betreft oud genoeg om ze niet meer te hoeven sparen. Goed dat ik nog voor de wintersport gegaan was, want noord Italië betekent een maand niet mogen doneren in verband met het westnijlvirus. Niet schadelijk als je gezond bent, maar wel voor mensen die bloed nodig hebben. Toen ik aan de tap lag kwam de keuringsarts nog even buurten. Dat van noord Italië gold niet in de winter, dan waren er geen muggen die het virus over konden brengen. Na de donatie weer naar huis gegaan. De dakdragers even nagedraaid. Die zaten er al weer een poos op en ik vond dat die even gecontroleerd moesten worden. Verder de ruitensproeier bijgevuld met anti-vries. Ook meteen een kannetje anti-vries achter in de kofferbak gezet. Hebben is hebben… De matjes uit de auto gehaald zodat de rubber ondermatten weer te voorschijn kwamen. Die zijn straks met de sneeuw misschien wat handiger. Boven mijn tas ingepakt en de rest van wat ik mee wil nemen ook uitgestald. Daar zou nog wel een en ander in geselecteerd moeten worden. We gaan ten slotte met z’n vieren. Toen vond ik het tijd geworden om aan te gaan sterken bij Meerzicht met een lekkere zoete pannenkoek. Op dat moment kwam Annet ook net in de lucht. Die was met Luke naar het ziekenhuis en had aansluitend ook wel trek in een pannenkoek. Daarna via huis naar Hoofddorp om Colin op te halen. Ondertussen nog even wat boodschappen gedaan. Aardappels voor vanavond en broodjes voor morgen. Colin had nog een klasgenootje mee: Luuk. Of die mee mocht rijden naar het dorp. Colin liet zich ook nog even trakteren op iets van bakker Bakker en thuis ben ik snel begonnen met het eten en verder gegaan met inpakken. Drukdrukdruk… Goed… Gegeten, ingepakt. Nu Colin naar Monique brengen en mams nog even gedag zeggen en dan naar het startpunt voor morgen: Hillegom… Wordt vervolgd…

About Peter Hofman 1220 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply