Drie keer ruk 

Vanmorgen gingen Annet en Joep samen vroeg op pad. Skiën ergens. Kaj en ik bleven nog even rustig aan doen. Ik had alleen te zorgen dat ik om elf uur bij de skischool ben. Samen met Kaj de bus genomen naar de skischool. Ik kreeg weer les en Kaj ging de omgeving verder verkennen. Het Skiën ging echt drie keer ruk! Gelukkig met het hele klasje en niet alleen met mij. Alsof we nog nooit geskied hadden. Bij de eerste afdaling was ik al meteen mijn skis kwijt. Gelukkig schuiven die dingen niet meteen de berg af. En als je dan ook nog vergeet je bindingen open te zetten voor je je schoenen er in probeert te prakken, schiet het ook niet op. We moesten alles weer opnieuw onder de knie krijgen. Na het eerste uur ging het wel weer iets beter. Ik merk inmiddels wel dat het me beter lukt als ik mijn eigen lijn kan volgen. Als ik gedwongen in het spoort moet blijven, wordt het te krampachtig. Aan het einde van de les waren we wel weer op niveau met z’n allen. Kaj stond al te wachten bij de ski school. Annet kwam ook al snel aangeskied en Joep had een snowboard maatje gevonden wiens vriendin haar schouder uit de kom had gevallen en dus ook zonder maatje zat. Die konden dus lekker samen nog wat doen. Deze Australiër had nog een goede tip om te eten: Mario’s. Daar zijn we samen wezen eten. Hij heeft zijn gekneusde vriendin nog even opgehaald en samen hebben we geluncht. Kaj ging na het eten terug naar het appartement, Joep wilde nog wat boarden, maar ging ook al snel Kaj achterna. Annet en ik hebben nog wat afdalingen gedaan waarna we het ook voor gezien hielden. De laatste afdaling van mij heeft ze nog gefilmd en het ziet er best aardig uit. Zeker met de vermoeidheid in mijn achterhoofd. Dus hoewel de start van de dag minder succesvol was, was het einde dat dan weer wel. Mijn scheenbenen echter, denken daar anders over. De eerste dag had er te veel broek in mijn skischoenen gezeten en daardoor was de boel zo samengeperst dat nu mijn schenen ontvelt zijn 🙁 Vandaag opgelost met steriele gaasjes met tape. Die tape heeft echter voor blaren gezorgd, dus ik kan me nu nog een nachtje afvragen hoe ik dat morgen ga doen. Om voor Kaj ook nog wat leuks te doen, zijn we in de avond naar 1816 gegaan. De hoogste brouwerij van Europa. Die brouwerij bestond uit twee kleine keteltjes en een restaurant. We hebben daar erg lekker gegeten en zijn tot slot nog even naar Mike’s bar geweest, waar je met een glijbaan naar binnen kan. Gelukkig ook gewoon met de trap 🙂 Toen gingen de lampjes langzaam naar zeker uit en we zijn weer snel naar het appartement gegaan. Morgen weer een dag!

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply