Terugtocht

Vanmorgen heel vroeg op. Om half vijf reden we weg bij Jembro. In eerste instantie waren we de enigen op de weg, maar we zaten dan ook aan de andere kant van Livigno. In de buurt van Livigno, kwamen er al meer auto’s de hoofdweg op draaien. Op de uitgaande weg begon al een flinke karavaan te ontstaan. De tunnel konden we zo in rijden. We moesten wel weer een enkele rit betalen omdat we het retour biljet niet meer konden vinden 🙁 Na de tunnel ging de karavaan, iets uitgerekt, op weg. Bij de autotrein waren we inderdaad niet de eersten. Maar we waren wel al vrij snel bij de kassa en tot onze verbazing, konden we snel de trein op rijden. Niet al te veel later zette de trein zich in beweging en al voor de verwachtte eerste afrit van 5uur50 stonden we al aan de andere kant weer naast de trein ?!?! Kennelijk klopte de dienstregeling niet helemaal. Maar goed geen geklaag, in recordtijd waren we al een flink stuk opgeschoten. De rest van de rit ging ook prima. Bij de eerste stop heeft Annet het stuur over genomen en ben ik achterin in slaap gevallen. Kaj had een luxe positie. Met zijn gebroken pols had hij het rijk alleen voorin 🙂 Ieder nadeel heb z’n voordeel 🙂 Ergens in Frankrijk werd ik wakker bij de volgende stop. Na het tanken nog even een cache meegpikt : #11 Keskastel. Die bleek achter een hek te liggen waar ik nog even overheen moest klimmen. Hij maakte deel uit van een serie (nummer 11… duh…)  en was zeer fraai uitgevoerd. Een houten kistje met twee knoppen en een cijferslot. Door het indrukken van de power- en de startknop werd een morse code hoorbaar. Die morse code was de code van het cijferslot. Daar lwamik echter pas achteraf achter, want het slot was open en de batterij lag er los naast. Toen ik de boel aan had gesloten bleek wat de eigenlijke bedoeling was geweest. Toen weer terug naar de auto, waar Joep de volgende etappe op zich nam. Bij de volgende stop waren we inmiddels al in België. In Luxemburg heb ik nog strak de GPSr in de gaten gehouden of er nog cahes langs de weg lagen, maar die lagen allemaal niet bij stopplaatsen, dus helaas vormt Luxemburg nog steeds een irritante witte vlek op de kaart 🙁 Found: none. In België heb ik het stuur weer overgenomen voor het laatste stuk naar Hillegom. Daar eerst Kaj weer, soort van, heelhuids thuis afgeleverd en toen door naar Annet. Na het leeghalen van de auto hebben we maar via thuisbezorgd.nl drie lekkere Aroi maaltijden laten komen. Tot slot nog even de skipas uitgelezen en verder gaan we lekker rustig aan doen. Alvast: truste!

About Peter Hofman 1128 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply