Brandjes blussen

Vanmorgen niet al te lang gesnoozed… Ik werd om negen uur verwacht op onze locatie in Apeldoorn voor de BHV brand training. De weg was best rustig voor de spits, maar dat kwam waarschijnlijk doordat ik de goede kant op ging. Hoewel er rond Amersfoort toch wel file stond. Zolang je rustig in de rechter baan blijft, rij je lekker rustig. De vrachtwagens willen namelijk graag op gang blijven dus je hoeft niet zo veel te remmen en gaf te geven. En per saldo maakt het weinig uit. Tot mijn genoegen, zag ik aan het einde van de file dezelfde auto’s als aan het begin. Het heen en weer stressen op de linker banen had dus niet veel winst opgeleverd. Aan de Fauststraat aan het werk gegaan tot het tijd werd voor de training. Eerst een stukje theorie. Brand driehoek, eigen veiligheid, wat wel en wat niet en vervolgens naar buiten waar wat brandhaarden stonden opgesteld. Met een CO2 blusser en met een schuimblusser wat brandjes geblust om weer even het gevoel te krijgen. De trend is wel dat bij brand gewoon de deur dicht gehouden wordt en de brandweer wordt gebeld. Zelf blussen wordt steeds meer afgeraden. Als kantoor personeel ben je ten slotte geen brandweerman. Alleen de kleding al… Na het blussen weer aan het werk. Na het werk even langs Bep om de uit Livigno meegebrachte drank te brengen. Dat was ik de laatste keer vergeten. Onderweg, langs de weg nog “Ben Pon 10 camper SO 30 serie” meegepikt. Bij Bep kon ik meteen mee-eten 🙂 Lekker broodje met kip en Spaanse saus. De honden kunnen inmiddels niet meer samen. Twee van de drie verkeren in constante staat van oorlog met elkaar. Dus er moet er een weg. Vanavond kwam een stel kijken naar het hondje. Ze waren erg enthousiast, zijn nog een rondje wezen lopen met haar en komen er op terug. Goed dat het geen impulsieve beslissing werd. Tot slot naar huis gereden. Annet was inmiddels in het klooster in Amersfoort aangeland. Daar heeft ze morgen een training “coachend leiderschap”. Om morgen lange reistijden te voorkomen is ze daar vast met een collega heen gegaan. Truste!

About Peter Hofman 1280 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply