Disney Parijs #2

Om half acht de wekker gezet. We moesten toch wel een beetje bijtijds in de actie, want ons ontbijt was in het Disney park zelf. Dus douchen, spullen inpakken en vast in de auto zetten. De kamer moest voor elf uur leeg zijn. Bij de receptie uitgecheckt. Dat was makkelijk: de key card in een brievenbus kiepen en wegwezen. Toen met de bus naar het park en in de rij. Daar bleek het park pas om tien uur open te gaan. En desondanks stond er al een rij! Maar even navraag betreffende het ontbijt en wat bleek… We hadden een Disney easy pas, waarmee we dus al vanaf acht uur het park in konden 🙂 Kijk, dat gaf mogelijkheden! Dus via de VIP ingang snel naar Hyperion voor het ontbijt. Dat bleek nog verrassend compleet en lekker te zijn. Relaxed een tafeltje gevonden en lekker ontbeten.Het was een soort oplopende zaal, als een bioscoop zaal, met allemaal “eilandjes” met tafels. Na het ontbijt meteen maar naar Big Thunder Mountain! Als het park verder nog dicht is, moest de rij nu wel meevallen… En dat leek ook zo, ware het niet… Wegens technische problemen ging de attractie nog niet open… Het zal niet toch niet waar zijn! Ik hoef maar naar een achtbaan te kijken en hij begeeft het! Toen het te lang ging duren, maar even een fast-pass gehaald voor later en naar de studio’s gegaan. Daar ook weer een hoog Star Wars gehalte. Deze keer meteen naar Ratatouille gegaan. Die vond Annet vorig jaar zo leuk, maar zijn Colin en ik toen niet in geweest. Weet eigenlijk niet meer waarom niet. Toen weer terug naar het park voor de Big Thunder Mountain. Dat bleek een super ritje te zijn. Snel, scherpe schuine bochten, diepe tunnels (die bleken onder het water door van het vaste land naar het eiland te gaan) en veel herrie… Meteen een nieuwe fast-pass voor de middag gehaald. Dat werd dan wel de laatste rit. Toen weer terug naar de studio’s. Weet achteraf niet meer helemaal wat we allemaal gedaan hebben, maar we hebben ons prima vermaakt in ieder geval! Colin wilde eigenlijk toch wel graag nog in Crush’s Coaster, maar die wachtrij… Vijfenvijftig minuten… Geen probleem. Hij wilde graag, dus in de rij. Dat sloot mooi aan op de Big Thunder Mountain die we nog te goed hadden, dus… De rij liep toch wel lekker door, dus het wachten viel nog mee ook. Toen de Big Thunder Mountain nog een laatste keer, inkopen gedaan en naar de auto. Inmiddels was het begonnen met regenen. Eerst zachtjes, maar als snel kwam het met bakken uit de hemel. Gelukkig nu pas en op het goede moment om toch geen spijt te krijgen weg te gaan 🙂 Bij Cheyenne nog even snel naar de wc en in de auto gesprongen. Even na vijf uur reden we weg. Hoewel het meer op drijven leek. Tom Tom had een fijne route achteraf gevonden. In ieder geval wel om de drukte heen. Bij Parijs weer gewoon de Francelienne op en gaan. Ook deze rit verliep zonder problemen. De files stonden ook nu weer de andere kant op. Snel kwamen bij de min of meer vaste friet stop bij Mons. Daar stond de televisie op, je gelooft het niet, Ajax-Lyon… Zucht… Na de friet nog even een nieuwe cache opgepikt die hier sinds kort lag. Aire du Bois du Gard – Direction Bruxelles liet zich snel vinden, ondanks da de GPSr het begeven had 🙁 Daar lijkt niet meer mee te beginnen. Thuis maar eens goed naar kijken. Het was inmiddels wel beter weer geworden en het laatste stuk ging ook gewoon lekker soepel. Even na elf uur reden we de straat in. Snel de spullen naar boven en Colin ging meteen zijdeur af richting bed. Tot mijn verrassing en vreugde vond ik Annet 🙂 Die had zich vast genesteld. Dat was fijn thuis komen. Snel alles uit onze handen laten vallen en gaan slapen.

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply