Dodenherdenking

Omdat Annet gewoon naar haar werk moest vandaag, ging de wekker vroeg… Erg vroeg… Zeker na een dag als gisteren, was dat vroeg… Had ik al gezegd dat het vroeg was? Maar gelukkig hoefde ik verder niets en kon me gewoon nog een keer omdraaien. Annet ging lekker naar het havengebouw in Amsterdam. Colin was helemaal nog in dromenland. Tegen tien uur toch maar eens in de actie gekomen. Alles lag verder nog in huis waar we het gisteren uit onze handen hadden laten vallen, dus ik kon aan de opruiming. Eerst meteen even de was aangezet, kan die vast draaien. De meeste spullen hebben hun plek weer gevonden, dus ik kon me gaan richten op de defect Garmin. Die heeft het gisteren weer begeven 🙁 Als ik hem aanzet, laat hij heel even het Garmin schermpje zien en valt dan direct uit. Diverse reset mogelijkheden uit Google geprobeerd, maar allemaal met hetzelfde resultaat: niets… Tja en dan… Waar had ik hem ook alweer gekocht ??? En waar was de bon voor de garantie??? Uiteindelijk bedacht dat hij bij de Decathlon vandaan kwam. Het doosje bevatte geen factuur meer. Tegenwoordig wordt die ook vaak gemaild naar je, maar ook daar vond ik hem niet. Gelukkig had ik hem met mijn klantenkaart gekocht, dus bij mijn account vond ik de bon. De GPSr was pas een jaar oud, dus hij viel nog onder de minimale twee jaar garantie die ze geven. Via het contactformulier gevraagd wat ik er mee moest en ik kon hem bij een filiaal brengen. Misschien kreeg ik direct een andere mee, anders werd hij doorgestuurd. Zo snel mogelijk even langs gaan dus maar. Colin heeft er voor gekozen om maar gewoon in zijn bed te blijven. Die was zo moe van de Disney trip, dat hij eigenlijk alleen maar wilde hangen 🙂 Snel was het al weer einde van de middag. Aardappelen, doperwtjes en een Duits biefstukje gemaakt en lekker gegeten met zijn tweetjes. Na het eten toch maar eens op zoek gegaan naar een Nederlandse vlag. Ik heb inmiddels wel een houder die aan het rek van het balkon kan, maar nog niets om er in te steken. Gaat weliswaar niet meer op tijd lukken voor deze herdenking en morgen, maar je moet ergens beginnen… Misschien een kleintje voor op de galerij regelen? Ondertussen kwam ik ook het fakkelspeldje tegen. Dat heb ik ook maar meteen besteld. Allemaal dingen die je ooit wil doen, maar nooit toe komt. Tegen achten Colin gevraagd om even samen de twee minuten stilte te beleven. Dat stuitte in eerste instantie op tegenstand. Hij was druk bezig. Had ik dat niet eerder kunnen zeggen. Enz… Het leek een beetje puberaal “ik heb er geen zin in omdat het gevraagd wordt” gedrag, want twee minuten voor acht, kwam hij uit eigen beweging naast me op de bank zitten om samen even de stilte in in acht te nemen. Meteen gezegd dat het volgend jaar rond dit tijdstip weer was. Kan hij in ieder geval niet zeggen dat ik hem niet bijtijds gewaarschuwd heb 🙂 Ook meteen maar uitgelegd dat het voor mij volslagen vanzelfsprekend was dat vier mei, acht uur, twee minuten stilte inhield vanwege de dodenherdenking. Maar dat dat uiteraard mijn hele leven al zo was. En de hoop uitgesproken dat het voor hem langzaam maar zeker net zo vanzelfsprekend gaat worden. Geen zin hebbend in welke oorlogsfilm dan ook, de Star Wars sage maar aangezet. Eerst Episode I: The Phantom Menace, toen begonnen met Episode II: Attack of the Clones. Tussen de bedrijven door ook maar eens een van de metalen Star Wars miniaturen in elkaar gezet. Als eerste proefproject de Imperial Star Destroyer. Mocht die mislukken is dat het minst erg. Ik zou niet graag de X-Wing verpesten.

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply