De steenfabriek

Vanmorgen erg brak mijn bed uit gekomen. Eigenlijk te moe om iets te gaan doen. Gelukkig mocht ik nog even een fijn stukje rijden naar Zevenaar. Daar was een team dag georganiseerd bij de oude steenfabriek aldaar. Onderweg daar naar  toe kreeg ik nog een naar telefoontje. René belde dat zijn vader gisteren was overleden 🙁 Dat was toch wel een schok zo even op je nuchtere maag. De rest van de dag heeft dat toch wel een domper op het geheel gezet. Bij de panoven (de oude steenfabriek) waren er toch wel een boel anderen, gisteren al gekomen te zijn voor de BBQ en de overnachting. Ik zat toen bij Soldaat van Oranje – de musical, dus ik heb dat niet meegemaakt… In de ochtend de verplichte team figuren. Deze keer bestond het uit het invullen van een tijdlijn, het inventariseren van hoogtepunten en het van spaghetti in elkaar knutselen van een zo hoog mogelijke toren die een marshmallow kon dragen. Na de lunch ben ik nog met wat collega’s de omtrek ingetrokken om twee caches op te pikken. De eerste, [DCE2016] Kloslopen werd door Emiel gevonden. Voor de tweede, Scouting Subanhara Liemersgroep Zevenaar hadden we eigenlijk twee liter water nodig, maar met een stuk montagedraad dat we in de buurt vonden, konden we de petling ook wel uit de PVC pijp peuteren 🙂 Met vereende krachten lukte dat dus toch nog. We waren vervolgens precies op tijd terug bij de steenfabriek voor het middagprogramma. Team 1 en team 2 (waar ik in zat) mochten eerst een rondje met een klein oud treintje waar vroeger de klei mee vervoerd werd. Het ritje ging rond een meertje dat instaan was door het uitgraven van klei. Toe iedereen geweest was, konden we naar de stenenmakerij. Daar werd ons uitgelegd hoe je een baksteen maakte. Een maatbak met zand vullen en weer leeggooien zodat er wat zand tegen de kanten bleef plakken. Alsof je een bakblik in-oliet. De klei lag al klaar. Daar moest je dan een soort langwerpig heuveltje van maken dat je weer door zand moest rollen. Die heuvel mocht je dan lekker van een zekere hoogte in die maatbak gooien. De restje afsnijden en de “steen” uit de bak kloppen. Vervolgens mag die drie weken drogen en dan moet hij eigenlijk nog drie dagen gebakken worden op 1070 graden, maar dat redt mijn oventje niet 🙂 daarna nog een demonstratie van een oude stenenmachine. Die deed machinaal wat wij zelf net gedaan hadden. Het apparaat werkt nog steeds, maar wordt niet meer gebruikt anders dan voor demonstraties. Tot slot kregen we nog een rondleiding door de droogoven, die in een groot rond gebouw was gevestigd. Dat was dan het einde van de dag en konden we de terugreis weer aanvaarden. Inmiddels was het uiteraard weer te laat geworden om nog naar Only Friends te gaan 🙁 Volgende week maar weer eens zorgen dat ik daar wel tijd voor maak! Thuis vast de dragers op het dak gezet zodat daar vrijdag een fiets op kan als we naar Oerol gaan. Wat later kwam Annet weer fijn langs en weer even later Colin ook! Het clubje is weer compleet!

About Peter Hofman 1247 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply