Schoenen en zo

Annet en Joep waren vanmorgen al snel op pad naar Utrecht om voor Joep kleren te kopen voor de bruiloft van Luke en Danique. Colin en ik lagen nog lekker in bed. Tegen de middag op weg gegaan naar Meerzicht. Colin had trek in een pannenkoek. We moesten toch nog op pad voor schoenen voor hem. Zijn bergschoen liefhebberij begint nu een beetje uit de hand te lopen met de temperaturen. Zijn andere sportschoenen pasten niet meer en hij was er nu zelf toch aan toe. Dus door naar de Decathlon. Er was keuze genoeg aan schoenen. Rekken vol, maar Colin wilde graag wat neutrale schoenen. Bruin, grijs of zwart. En die keuze was redelijk beperkt. Gelukkig maar, want je zag door de bomen het bos anders niet. Hij had al vrij snel een paar gezien dat hem wel leek en na het passen van twee maten, had hij de lekkerste gevonden. Nog even een rondje winkel gelopen en snel afrekenen.Tijdens het rondje kwam ik nog een e-MTB tegen. Dat lijkt me dan nog wel iets om wat vaker op de fiets te gaan. De prijzen beginnen ook aardig te dalen, dus wie weet, ooit, een keer… Terug in Hillegom, zat Timo al klaar om te gaan surfen en even later hadden Colin en ik het rijk weer alleen. Dat duurde niet zo heel lang. Een voor een druppelde iedereen weer binnen. Joep had een mooi pak gescoord en nog meer kleding. Die had zijn maandsalaris er meteen doorheen gejaagd. Timo kwam terug van surfen en Luke kwam met een vriend eten. De hele club ging ‘s avonds naar het smartlappen festival.

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply