Abdij

Boodschappen tijd. De supermarkt was nu wel open dus op zoek naar de spullen die je in Nederland blind uit de schappen haalt, maar die hier een speurtocht vormen. Het was toch gelukt alles bij elkaar te sprokkelen. Het enige dat niet lukte was een nieuw lampje voor het fietsenrek. Dat remlicht bleek het niet mee te doen. De supermarkt had best veel auto spul, maar geen lampjes. Vlak bij zat echter een Renault garage en in mijn beste Frans (ahum) toch een nieuw lampje kunnen scoren. “Avez vous?” met een lampje in je handen, werkt dus prima. Terug op de camping eerst dat lampje vervangen. En met succes. Dat werkte weer. Even snel een broodje gegeten. Ei voor de rest, kaas voor mij en toen nog even met Colin naar het zwembad. Daar waren we snel klaar. De temperatuur was toch wat minder fijn voor een lange zwempartij. Dus na een paar ritjes glijbaan maar weer naar de tent. Nog even zitten voor we aan de wandeling begonnen. Om half drie moesten we verzamelen voor een wandeling naar de abdij. We waren niet de enigen! Met een ploegje van een man of dertig vertrokken we richting het dorp. Bij een lange muur wat uitleg over de gebruikte stenen. Overal in de Drôme worden grote kiezels gebruikt om muren te bouwen. Die zijn achtergebleven uit de ijstijd en door erosie mooi rond geworden. Wat verder bij een mooi uitzicht over een klein dal en heuvels in de verte, gehoord dat de Drôme de grootse producent van fruit in heel Frankrijk is. Hoofdzakelijk perzik en abrikoos, maar ook pruimen en zelfs walnoten. Terug het dorp door en aan de andere kant de heuvel op naar de abdij. Achter het informatiebord lag nog een cache Ensemble conventuel de Charrière. Onderweg hadden we al bramen en rode pruimen hier en daar kunnen plukken. In de tuin van de abdij stonde bomen met gele pruimen. Die kon je zo uit de boom plukken en opeten. De monniken deden er verder niets mee, dus we mochten ons te goed doen. Na een pauze weer langs een andere router terug naar de camping.  Daar de bloemkool gekookt en opgegeten en verder een rustige avond gehouden.

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply