Klimmen en klauteren

Vannacht was weer een bak water gevallen. Vanmorgen vanwege het druppelen maar in de tent ontbeten daarna naar Tain L’Hermitage gegaan. Daar blijkt een chocoladefabriek te zijn, pak hem beet vijfhonderd meter van de vroegere overnachtingscamping richting Spanje. Nooit geweten! Sinds 2013 is daar een chocolademuseum tegenaan gebouwd. We hebben ons lekker misselijk gegeten aan de diverse soorten chocolade en daarna nog wat gedronken in het restaurantje. Toen nog een klein stukje gewandeld  de brug over de Rhône over voor twee caches: “Côté Drôme“en “Côté Ardèche“. Terug bij de auto opgezocht waar het klimpark was. Het eerste dat ik vond was anderhalf uur rijden. Dat was hem dus niet. De tweede die ik vind, was dichter bij en richting camping. Dat moest hem zijn. De naam Parc Oasis adventura in Le Grand-Serre klonk ook bekender. De route bracht ons op een weg met werkzaamheden. We werden door een grote graafmachine terug gestuurd. Daar maar even het echte goede adres opgezocht, maar dat bracht ons weer recht de werkzaamheden in. Tot ik een bordje zag. Die borden gevolgd gevolgd en zo op het parkeerterrein van het klimpark uitgekomen. Annet klom niet mee. Ze wilde haar lijf niet te veel belasten, maar ging met de camera rondlopen om foto’s te maken. Samen met Colin de instructie aangehoord en met de gele baan begonnen. Die was zo klein dat het voor mij een extra moeilijkheidsgraad was. De tweede gele baan de gele baan gelaten en meteen door naar de oranje baan. Die was al wat leuker. Na de oranje baan de groen op. De banden worden moeilijker en langer, dus je bent best even een poosje bezig. Zeker als je slakkie en puntmuts voor je hebt… Op de oranje baan volgde de blauwe en toen we daar af waren hebben we nog een dappere poging gedaan om aan de rode te beginnen, maar die start was al iets te uitdagend, zeker na de vermoeienissen die we al achter de rug hadden. Ik had gewoon geen grip met mijn schoenen op de klimwand die we eerst in moesten, dus hebben we die maar gelaten voor wat hij was. Wel nog een paar keer de groene genomen, want die vond Colin toch wel de leukste. Terug op de camping weer in het camping restaurant gegeten. Colin en Annet wilden graag het stoofpotje proberen, ik hield het bij de kip-sateh. Na het eten nog een potje saboteur en toen was het weer bedtijd. Morgen weer een dag. Truste!

About Peter Hofman 1247 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply