Hinnik-plons

Vannacht in onze slaap gestoord door “iets” dat langs de buitenkant van de tent scharrelde. Ik heb het maar half meegemaakt en ben doorgeslapen. Colin had het gehoord en een tik tegen het tentdoek gegeven waarna “het” naar zijn zeggen wegsprong. De suggesties gaan van muizen (waar de overburen last van hadden), via ratten, egeltjes tot katten… We zullen het niet weten. Zolang het maar uit mijn tent blijft. Vanmorgen weer boodschappen gedaan. In ieder geval voor drie dagen eten gehaald. De laatste dag gaan we ergens uit eten, zodat de keuken mooi schoon kan blijven voor de inspectie maandagmorgen. De middag weer in het zwembad doorgebracht. De diverse glijbanen weer uitgetest en in de lagune gedobberd. De zwemfaciliteiten zijn hier wel hoed geregeld. Geen olympisch bad, maar dat heb je ook eigenlijk niet nodig. We missen het niet in ieder geval. Het kanoën gaat vrijdag niet door, omdat we niet met z’n drieën in één kano mogen. Twee volwassenen en een kind tot twaalf jaar mogen wel, maar ouder niet. In Spanje kunnen we op de Tèr wel met z’n drieën in één kano, dus gaan we dat daar maar doen. Aan het einde van de middag hebben Colin en ik Annet naar de manege gebracht voor een uurtje paardrijden. Daar hoor ik haar al over sinds ik haar ken en nu is het er dan toch van gekomen. Colin en ik ondertussen mee terug naar de camping gereden met een andere brenger. Dan kon Annet met de auto terug rijden en hoefde wij geen extra haal-ritje te doen. Op de camping onder begeleiding van Colin een stuk Hyrule Warriors gespeeld. Na ruim een uurtje, kwam Annet weer aanrijden (met de auto, niet te paard 😉 ). Het was een geslaagd uurtje rijden geweest. Jammer genoeg blijven dit soort camping ritjes beperkt tot wat rondstappen. Ze had in de bak nog wel even rondgedraafd, maar wilde eigenlijk nog een keer afspreken voor een gevorderd rondje. De paarden kregen echter drie dagen rust, dus dat zouden we niet meer redden deze week. Voor het gemak, vanavond de broodjes ei en knakworst genomen. Na het eten nog ene paar potjes Saboteur, waarbij we weer op een onduidelijkheid in de spelregels stuitten. Dus weer een mailtje gestuurd naar 999 games voor uitleg. We gaan het zien. Morgen weer een dag, waarschijnlijk naar grotten. Truste!

About Peter Hofman 1246 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply