Grotte de Thaïs

Vandaag een beetje bijtijds opgestaan om naar de Grotte de Thaïs in  Saint-Nazaire-en-Royans te gaan. De rit daar naartoe ging weer over diverse braamstruiksebinnenpaden 🙂 De omgeving is hier wel mooi, maar toch eentonig. De nadering van Saint-Nazaire gaf een fantastisch uitzicht. Een kleine rivier die uit een dal komt en onder een groot aquaduct en een bruggetje dwars door het plaatsje stroomt. Het verdere verloop is verborgen achter het dorpje. De grot kon onder begeleiding van een gids bezichtigd worden. We moesten dus nog heel even wachten. In de tussentijd een beetje in de buurt rondgelopen. Er was een kleine kunstexpositie van drie dames die verschillende dingen maakten. Ook kon je bovenop het aquaduct kijken. Maar eerst de grot. De rondleiding was helaas alleen in het Frans. En dan het type machinegeweer 🙁 Gelukkig hadden we wel een paar A4-tjes gekregen met het verhaal in het Nederlands (wel Google translate style), dus we hadden wel een idee over de historie. Na een uurtje stonden we weer buiten en hebben we het aquaduct nog belift. Daar stroomt nog steeds over het dal, het water van de ene bergtop naar de andere. Vijfendertig meter boven straatniveau. Aan een kant kant kon je door een hek het dorpje in en door kleine straatjes weer afdalen richting het water. Op ene terrasje aan het water dat door het dorpje heen gestroomd was, iets gedronken en toen weer naar de auto voor de terugtocht naar de camping. Daar nog even lekker bij het zwembad gehangen en weer naar de plek terug voor de macaroni. Na het eten samen een ijsje gehaald bij de bar en gewacht op de voorstelling die zo zou beginnen. Nou… Zo, werd ruim een half uur en toen het begon waren we het eigenlijk al weer zat. Colin had ondertussen een van de buren geregeld om aan te schuiven bij De Grote Dalmutti. Dat moet met minimaal vier personen, maar de buurman had wel zin om het te leren. Dus de rest van de avond hebben we stoeltje gewisseld en aansluitend nog een partijtje Saboteur gedaan. En toen lieve kijkbuiskinderen, oogjes dicht en snaveltjes toe…

About Peter Hofman 1298 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply