Montserrat

Bijtijds op weg gegaan naar het klooster van Montserrat. Of zaterdag nu wel of geen goede dag was zou moeten blijken. Aan de ene kant gaat dan iedereen naar de kust. Verder is het vakantie dus altijd en overal druk. Op goed geluk op pad gegaan. Het was een flinke rit en in de buurt van de berg besloten met de kabelbaan naar boven te gaan en niet met de auto. Maar waar was die??? Opeens een bordje met Cremallera Montserrat en een plaatje van een treintje. Dat zou het dan wel wezen. Aangekomen bleek het niet wat ik in gedachten had. Het zag er wel redelijk nieuw uit, dus misschien was het nieuw sinds de laatste keer een paar jaar geleden. Auto geparkeerd en naar het station. Even later met een leuke tandrad trein naar boven geklommen. Daar herinnerde ik me wel dat dat station er wel geweest was. De kabelbaan was er ook nog, maar die vertrok van een andere plek. Maar we waren boven. En het was lekker rustig! Absoluut niet de gevreesde drukte. Luid toeterend kwam er nog een auto aanrijden. De lokale beveiliging op hun Segway’s begonnen een beetje te muiten, maar de bruid mocht door 🙂 Na wat rondgelopen te hebben, zijn we de kerk in gegaan. Net op tijd voor de bruiloft. De bruidegom werd net door zijn moeder naar het altaar gebracht en even later werd de bruid door haar vader naar het altaar gebracht. De verdere ceremonie zag er mooi uit, maar was niet te volgen 🙂 In rap Spaans werd de ceremonie voltrokken. Het kon nog wel een poos duren, dus we zijn niet tot het einde gebleven. Met de kleine kabelbaan nog naar boven op de berg gegaan om daar nog een rondje te open. Het uitzicht was weer adembenemend, maar het was ook bloedverziekend heet! We zijn tot het eerste kerkje gelopen en toen maar weer omgedraaid. Bij het wachten op de kabelbaan hebben we een Canadees stel ontmoet die lekker aan het reizen waren. Over een jaar of drie wilden ze naar Amsterdam, dus ik heb mijn email adres maar gegeven 🙂 Als we nog een naar Montreal willen moeten wij maar contact met hun opnemen. You never know 🙂 Aan de Avenida Ave Maria nog maar kaarsjes gebrand en een ijsje genomen. Colin en ik zijn nog even snel een cache op wezen pikken. Jawel! Colin wilde zowaar mee lopen 🙂 “Vine a la Cova 🙂” was snel gevonden en we waren op tijd om zo in het treintje naar beneden te stappen. Bij het grondstation ook nog een cahe meegepikt. “Cremallera de Montserrat” lag bij een soort tentoonstelling over de tandradbaan. Erg leuk om te zien. We zijn buiten gebleven ,maar daar stonde diverse stukken rail en een cabine die in paren van twee aan een kabel hingen. Leuk om te zien! We hadden gedacht dit uitje te combineren met eten bij Helga, dus op naar Lloret de mar. Zo rustig als het op Montserrat was, zo druk was het in Lloret! De vaste parkeerplaats was vol. Na twee rondjes door de steegjes weer op de hoofdstraat terecht gekomen en de “P” borden naar gaan volgen. Onder de busterminal was nog plek en dat was vlak naast de oude parkeergarage. Lekker gegeten bij Helga en toen terug naar de camping. Vol, moe en voldaan in elkaar gezakt 🙂 Truste!

 

About Peter Hofman 1247 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply