Kedengedeng

Vanmorgen ging de wekker we heel vroeg. Vandaag werkoverleg on Maastricht. En aangezien onze locatie zo goed als als onbereikbaar is met de auto wordt het het OV. En omdat we dat in Badhoevedorp amper hebben wordt het een wereldreis. Annet wakker gemaakt en met de auto naar mijn werk. Daar kon ik in ieder geval parkeren. Met de benenwagen verder naar station Holendrecht en een treinkaartje voor Maastricht uit de muur getrokken. En toen maar wachten op de sprinter naar Rhenen. Het weinige dat op dit station rijdt had al vertraging dus dat beloofde niet veel goeds. Ik moest in Utrecht de aansluiting op de intercity naar Maastricht halen. Tot mijn genoegen vertrok de trein precies op tijd. Ook de aansluiting op Utrecht verliep op rolletjes. Nog heel even gedacht om Douwe op te zoeken die ook in deze intercity zou moeten zitten, maar het was zo druk dat ik maar gewoon op de eerste de beste beschikbare plek ben gaan zitten. Het overgrote deel ging bij Eindhoven de trein weer uit en vanaf daar was er weer wat ruimte om adem te halen. Weer een deeltje Perry Rhodan uitgelezen en toen gekeken of mijn laptop bruikbaar was. Ook dat werkte! Voor als dit vaker voor gaat komen ook maar eens zo’n anti-meekijk-filter aanvragen. In Maastricht zag ik Douwe ook uit de trein stappen en samen zijn we naar de nieuwe locatie gegaan. Het eerste wat opviel is dat de nieuwe locatie nog niet af is… Gelukkig werd in ieder geval in de loop van de ochtend de koffie automaat aangesloten. Op de etage bleek het om één grote kantoortuin te gaan met het bijhorende geroezemoes 🙁 Daar bleef ik niet langer dan absoluut noodzakelijk. Ook de beschikbare werkplekken waren schaars en ver weg van de rest van het team. Niet echt een vooruitgang na Beek. Na het werkoverleg zijn we gaan eten bij de Italiaan in het zelfde gebouw, want een bedrijfsrestaurant is er ook niet echt. Die Italiaan is echter een gewone horeca gelegenheid met dito prijzen. Na de lunch hebben we het technisch werkoverleg gehad en na het regelen van nog wat dingen heb ik de puzzel van de terugreis proberen op te lossen. In ieder geval eerst maar richting Utrecht. Op weg naar het station een kleine omweg gemaakt om Boe is dat Beer ? Mestreech en Heuvellandlijn Station MAASTRICHT op te pikken. De opgeloste mysterie was niet te vinden ondanks de correcte coördinaten. Die komt een volgende keer wel weer. Op het station net te laat voor de trein, dus ik kon nog even lekker zitten genieten van het zonnetje als dat geschenen had 🙁 Maar een half uurtje later zat ik dan in de trein naar Utrecht. Wel lekker de tijd om te lezen 🙂 Twee Perry Rhodan‘s zijn gesneuveld 🙂 Ondertussen ook nog even uit proberen te zoeken wat de aansluiting moest zijn. De snelste route bleek Maastricht-Utrecht, Utrecht-Bijlmer, Bijlmer-Holendrecht. Hoe onwaarschijnlijk dit ook leek… De treinen sloten best goed op elkaar aan en rond kwart over zes! zat ik in de auto naar huis. Naar mams dan, want daar lag nog ene pakje en daarna nog even naar Zwanenburg voor döner, maar toen toch eindelijk thuis… Om een uur of acht… Even alles tegen elkaar open gezet om de boel een beetje te koelen. De blkon deur stond al de hele dag op een kier, maar dat koelde niet echt af. Toch nog maar een anti-inbraak openzet beugel zoeken voor het keukenraam.

About Peter Hofman 1299 Articles

Oké dan, ik duik, maak graag foto’s en doe een vreemd spelletje wat “geocaching” heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter “I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods”

Leave a Reply