Dag 1 – de vlucht 

De wekker ging om vier uur. Daar wil ik het verder niet al te veel over hebben. Om vijf uur heeft Timo ons naar Schiphol gebracht. Bagage afgeven ging snel. De duiktas werd alleen niet zo makkelijk door het systeem geaccepteerd, maar toen ik die precies op zijn kant wist te zetten leek het een gewone koffer en ging het goed. Daarna de body scanners, waarbij er eens een keer niets op of aan te merken was. Ook de tassen gingen probleemloos. Als laatste hindernis gingen we toch ook snel door de douane. Achter de douane nog een kop koffie en een smoothie genomen en even rustig gezeten. De gate was ook snel gevonden en niet al te veel later gingen we al aan boord. We hadden de tijd goed verdeeld. In het vliegtuig zaten we bij de nooduitgang. Lekker veel ruimte en als extraatje, instructies om het vliegtuig te ontruimen. BHV plus plus 🙂 Niet lang na het opstijgen, liepen we wel tegen een nadeel aan: de rugleuningen zaten vast 🙁 Beetje jammer… Na een vlucht van vijf uur en drie kwartier landden we op Boa Vista. De deur ging open en de warmte kwam je tegemoet. De douane ging als een speer. En de hostess verdeelde ons over busjes. Na een kort ritje en een tussenstop kwamen we op de eindbestemming aan: Via Vista Marine Club. Na het inchecken onze  kamer opgezocht en even geaclimatiseerd. Het tijdverschil is drie uur achteruit. Daarna meteen een wandeling gemaakt naar het nabij gelegen Sal Rei. Aan de haven een tentje gevonden waar we een tosti konden eten. We hebben de duikbasis nog niet gevonden, maar dat komt nog wel. Om vijf uur kwam de hostess naar het hotel om uitleg te geven. Meteen twee tripjes geboekt om het eiland te verkennen. Ze wist niets van duiken af, dus dat moeten we zelf uit gaan zoeken. Na de uitleg hen ik  of even een duik in het webadres gemaakt.  Annet had dat al eerder gedaan, dus ik wist ook al dat het zout water was. Na de duik nog even moeten wachten tot het restaurant open ging en toen lekker aangevallen. Na het eten nog even op het terras met uitzicht op zee wat gedronken en toen terug naar de hut. Even de tijd uitzingen om op de nieuwe tijd op tijd naar bed te gaan en dan lekker uitrusten. 

Peter Hofman
About Peter Hofman 1914 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.