Dag 2 – Bandjesbrigade 

Gisteren hebben we bijbetaald om van bed/ontbijt naar volpension plus drankjes te gaan. Aangezien we toch hoofdzakelijk op het resort zullen eten was dat goedkoper dan alle maaltijden apart te betalen. We mochten ons goudkleurige armbandje inruilen voor een blauwe. Nu heb ik alles wel meegemaakt op vakanties. Ik loop rond met een resort armbandje, gruwel! Maar goed, alles went. Na het voortreffelijke ontbijtbuffet zijn we weer naar het stadje gelopen. Het was nu wat levendiger dan gisteren, maar toen was het dan ook zondag. Op de gok doorgelopen langs het strand tot ik in de verte de bekende rood/witte duikvlag zag wapperen. Daar zouden we moeten zijn. De enig aanwezige was niet in staat om ons in te schrijven, maar de baas zou over een minuut of twintig komen. Daar hebben we op gewacht. Dat ging vervolgens ook niet echt flitsend, maar na wat gesprekken en telefoontjes van hem, hadden we twee afspraken staan. Woensdag middag een enkele duik en vrijdagochtend een dubbele. We worden opgehaald bij de slagboom, dus dat is ook geregeld. We zijn benieuwd… Op de terugweg nog een supermarktje gevonden om twee waterflesjes te kopen en een andere voor een deo voor Annet. Terug op het honk konden we weer even rustig bijkomen. Het is hier best warm zeg maar. Na het bijkomen was het al weer tijd voor het lunch buffet, wat ook prima in orde was. Na de lunch zijn we het nabij gelegen zandduin opgeklommen. Daar vanaf had je een mooi uitzicht over de omgeving. Langs de andere kant weer naar beneden gegaan en langs het water terug gelopen naar het resort. Bij de bar nog iets gedronken, even in het zwembad geplonst en de dag zat er al weer bijna op. Straks weer lekker eten en dan bijtijds naar bed. Morgen vroeg op voor de tocht langs de noordkant van het eiland. Een dagje jeep langs diverse mooie plekken. Een kapelletje vlak bij, een scheepswrak op het strand. Wat leuke  dorpjes en meer. Ben benieuwd. Dat is morgen. Deel “Zuid” doen we donderdag en dan komen we ook door de woestijn die hier schijnt te zijn. Een gebied waar in de loop van vele jaren door overwaaiend saharazand een eigen woestijn is ontstaan. Maar dat is pas donderdag. Voor nu vast truste! 

Peter Hofman
About Peter Hofman 1976 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.