Dag 5 – de zuidroute

Vanmorgen moesten we soort van opschieten. Ontbijten kon vanaf half acht en om tien over acht stond de jeep op ons te wachten. Samen met nog twee stellen werden we naar het verzamelpunt gebracht. Daar was het Tui paradijs. Een grote rij van Tui jeeps. Dit eiland is overgenomen door Tui. Gelukkig gingen we met slechts drie jeeps op de zuid tour. De eerste stop was de pottenbakkerij van Boa Vista in Rabil. Al het keramiek op het eiland werd in dit kleine pottenbakkerijtje gemaakt. Dat, naast de nodige touristische  dingen natuurijk. Ik heb hier weer een leuke koelkastmagneet gescoord 🙂 De volgende stop was de woestijn. In het midden van het eiland heeft zich een berg Sahara zand verzameld tot een heuse woestijn. Welliswaar niet al te groot, maar groot genoeg om heuvels te hebben om vanaf te glijden. Dus gewapend met twee sleetjes en twee snowboards, de woestijn in. Toen de meesten een paar keer van het duin afgegleden waren kregen we in het nabijgelegen tentje een tweede ontbijt. Plakjes harde worst, een gebakken eitje en een prak van verschillende bonen. Dat was best lekker. De volgende stop was in het oudste plaatsje van Boa Vista, waar ik een cache ben gaan zoeken, terwijl de rest zich op een schooltje wierp. Op het nulpunt leek het kansloos, maar een lokale helper heeft The Oldest Town voor me uit de paal gehaald. Snel ingevuld en weer naar de groep. De laatste stop was het mooiste strand van de kaapverdische eilanden. Praia Santa Monica staat ook in de top tien van mooiste stranden ter wereld. Het was inderdaad mooi, maar de resorts in aanbouw zouden dit idyllische plekje snel gaan slopen. Er komen hier twee en een half duizend kamers over zes maanden. Gelukkig hebben we het nog in ongerepte staat kunnen zien. Lekker gezwommen en daarna in het zonnetje opgedroogd en toen weer afgezet bij de Marina Club. Precies op tijd voor de lunch 🙂 Na de lunch even rustig aan gedaan  in de kamer. Aan het einde van de middag nog een poosje aan het strand gelegen tot het daar toch te dringen werd. Daarna avondeten en nog even aan zee gezeten. Morgen weer een duikdag. 

About Peter Hofman 2000 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.