Cursus Oracle Solaris 11

Na een wel erg korte nacht, ging de wekker weer. De werkweek ging weer beginnen en in mijn geval meteen met een vijfdaagse cursus Oracle Solaris 11. Die werd gegeven in Utrecht, dus moest ik ook nog zien dat ik op tijd in Utrecht was. Tot in de buurt van Utrecht ging het prima, maar toen kwam in op de grootste parkeerplaats van Nederland terecht: de A2 rond Utrecht. Pfff, Hillegom-Utrecht ging net zo snel als Utrecht-trainingslocatie. Maar goed, ik was nog op een acceptabel tijdstip binnen. De grootste verrassing van vandaag was toch wel het feit dat onze docent blind was! Dat bleek echter geen enkele reden tot bezorgdheid. Zijn scherm voorlees programma en de braille-regel in combinatie met zijn kennis en ervaring deden je al snel vergeten dat hij blind was. Je moest er alleen even aan blijven denken da instemmend knikken niet veel zin had. Instemmend brommen daarentegen… Het was echt een ervaring om dit mee te maken. En dan heb ik nog vier dagen te gaan 🙂 Na de cursus, kon ik me weer in het verkeer storten om in de file naar huis terecht te komen. Ik heb toch wel erg veel geluk met mijn reguliere woon-werk verkeer. Afijn, morgen gaan we het wel weer zien. De voorspelling was dat het morgen nog drukker zou zijn… Alvorens naar huis te gaan, natuurlijk even bij mams langs. Die had me ook ruim een week niet gezien. Gezellig bijgekletst en lasagne gegeten. Ook de badkamer deur veriwjderd, want die hing weer op half zeven. Het scharnier was nu echt uit het schroefdraad gevallen. Daar mag de woningbouw naar gaan kijken. Mams had ak gebeld, maar ze wilden meer informatie hebben?!? Wat meer wil je weten dan “het scharnier is defect en de deur valt om”. Maar ze kan nu in ieder geval in details het scharnier beschrijven, want het licht uit de deur gerukt op tafel. “And Now We Wait”. Toen naar huis! Het stond er nog. De spullen die omhoog moesten, meegenomen. De duiktas komt wel een keer. Die is helemaal netjes uitgespoeld en kan dus t.z.t. zo de berging in. Wel mijn logboek er nog uit halen om de details in te vullen. Boven lekker alles opgeruimd en een beetje aangerommeld. Duikcomputer uitgelezen. Het cursus materiaal gedownload. Koffie gedronken. Enz. Het bonenspel uit Boa Vista heb ik bij Colin op zijn bureau gezet. Ik hoop dat hij dit souvenir leuk vind. De slechte afdruk van de spelregels blijkt niet zo’n beste vertaling te zijn ook, dus even via google een lees- en begrijpbare versie gevonden van het spel Ouril zoals het blijkt te heten. En toen was het al weer bedtijd…

Peter Hofman
About Peter Hofman 1944 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.