Code wit->geel->oranje->rood.

Het was nog best wel glad op de weg. Dus op onze dooie gemak naar het Kaj Munk College gereden en Colin afgezet. Daarna “snel” door naar Badhoevedorp om mijn spullen even bij mams af te zette, zodat mijn auto daarna naar Hulsebos kon voor de schade expertise. Verder maar thuis gaan werken. In de loop van de ochtend werd het weer witter en witter. Eerst een paar witte stofjes, maar al snel werden het vlokken. School ging in het kader van de voorspelde code oranje om twaalf uur uit. Rond één uur werd ik gebeld door het schadebedrijf dat mijn auto weer beschikbaar was. De schade bleek niet hoger te zijn dan de al geschatte 1384 euro. Nog genoeg, maar te overzien. De expert van de tegenpartij was akkoord en het geld zou overgemaakt worden. Ondertussen met Hulsebos afgesproken dat ze de bumper en de kreukelzone bestellen en de noodzakelijke delen vast op kleur zouden spuiten. Als alles klaar staat, ben ik mijn auto nog een ochtend kwijt zodat ze alles kunnen monteren. Colin was ondertussen ook uit school gekomen. Langzaam maar zeker schoof code rood over het land. Ik had het plaatsje bij mams voor de deur netjes schoon geveegd, maar dat was natuurlijk een kansloze actie geweest. De sneeuw bleef maar vallen… Aan het einde van de middag gewoon dapper de straat op naar de Patatza(a)k 🙂 Colin ging deze keer graag mee, dan kon hij me ten minste weer eens inpeperen. Ik heb stoer mijn handen in mijn zakken gehouden, want ik had niet zo’n behoefte aan twee verkleumde handjes. Maar gelukkig mocht dat de pret niet drukken. Zowel heen als terug een mega sneeuw/ijsbal van de brug af de ringvaart ingekiept 🙂 Waar je al geen plezier in kunt hebben hè… Na de patat, Colin weer naar Monique gebracht. Dit wordt weer een vreemd weekje. Morgen haal ik hem weer uit school voor onze ESA/ESTEC excursie 🙂 De auto weer onder een pak sneeuw vandaan gehaald en mega voorzichtig naar huis gerold. Toch niet voorzichtig genoeg, want ik schoof weer met mijn wiel tegen een stoeprandje. Het is echt abnormaal glad 🙁 Zonder verdere problemen het parkeerterrein gehaald en een plek gevonden. De tassen mee naar boven genomen. Colin zijn kratje maar laten staan, dat moet morgen toch ook weer mee, dus daar ga ik me geen breuk aan slepen. Thuis alles weer een beetje opgeruimd en meteen maar een was aangezet. Deze keer maar niet wachten tot het laatste moment. Er lagen ook nog wat DAS brieven over de aanrijding vorige week. Netjes de gevraagde gegevens gemaild. “And Now We Wait” 🙂 Hij blijft leuk!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1919 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.