Net an

Vanmorgen zowaar zonder al te veel gepuf en gesteun uit bed kunnen komen. De pijn in mijn rug wordt minder. De koorts lijkt ook weg te zijn. Alleen zit mijn hoofd nog steeds vol met snot, maar als dat dan alles is… Colin wakker gemaakt. en na het ontbijt samen naar Artis gegaan. Daar had hij weer eens zin in. Lekker rondgestruind tot het oude giraffe verblijf waar de halve Artis staf omheen stond te gluren. Daar bleken een paar springbokken te zijn die voor het eerst naar buiten kwamen. Het waren nu nog twee zwarte, maar er zaten nog drie blonde binnen. Na een rondje zijn we bij de olifanten gaan luisteren naar het verhaal van de verzorger. Leuk om te horen hoe ze het nieuwe verblijf ingericht hebben om de olifanten actief te houden. Overal zijn gaten waar ver in verstopt zit, maar die gaten gaan afwisselend open en dicht. De olifanten moeten dus aldoor in beweging blijven om te zoeken naar het gat dat ze voer op gaat leveren. Daarna nog langs de zeeleeuwen en toen geluisterd naar het verhaal van de leeuwenverzorger. Maandag gaan ze beginnen met het verbouwen van het leeuwenhok naast het Kerbert-terras. Er komt een glazen wand in plaats van het hek. Daardoor kan het verblijf groter worden en beter beschermd tegen de elementen. Dat Kerbert-terras gaat ook verbouwd worden en afgesloten met een glazen wand. Daardoor wordt het leefgebied van de leeuwen nog veel groter. Het terras op zich is overigens bedacht door de tweede Artis directeur Dr. C. Kerbert, die vond dat de dieren beter in een open omgeving getoond konden worden dan in de traditionele hokken. En dat in 1927! Daarna ben ik nog aangevallen door een pelikaan. Nietsvermoedend liep ik langs het hek en precies mij moest hij in mijn arm happen ??? En vol blijven houden hè. Gelukkig zijn het niet van die heel gevaarlijke beesten, dus het viel op zich mee, maar toch. Mijn rug begon na zo’n dagje toch weer op te spelen, dus gelukkig konden we weer naar huis. Eerst de tweede VHS band die bij de moeder van Annet vandaan kwam even aangezet om te rippen. Deze tape is er een van drie uur, dus die heeft wat tijd nodig. Deze gaat over de vakantie naar Appelscha in 1996. Na krap twee uur, ging het beeld op zwart en was de film afgelopen. Ondertussen samen met Colin “Wanted” afgekeken. Na het eten alle spullen weer ingepakt en naar Hillegom gereden. Voor Colin zijn laatste vakantie weekend, voor mij het laatste ziekte weekend (hoop ik).

Peter Hofman
About Peter Hofman 1968 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.